2014-10-18 17:29:03
Φωτογραφία για Το κρυμμένο μπαρούτι της βαλκανικής πυριτιδαποθήκης
 

Ιλίρ Πάτσο 

"Υπάρχει ένας ελπιδοφόρος συμβολισμός στο γεγονός ότι οι σημαίες δεν κυματίζουν στο κενό", λέει ο Βρετανός συγγραφέας Άρθουρ Κλάρκ.

Ο Κλαρκ, ο οποίος απεβίωσε το 2008, εννοούσε ότι οι άνθρωποι έχουν την μοίρα τους στα χέρια τους όπως και τις σημαίες, που συχνά οδηγούν σε συγκρούσεις μεταξύ των εθνών. Αναρτώνται συνήθως σε ιστούς ή δια χειρός.

Αν ζούσε όμως και έβλεπε τον ποδοσφαιρικό αγώνα μεταξύ Σερβίας - Αλβανίας, ίσως να χαμογελούσε αρχικά, (όπως είπε ότι έκανε ο ίδιος ο πρωθυπουργός της Αλβανίας Έντι Ράμα σε συνέντευξη στην Φωνή της Αμερικής), και στη συνέχεια σίγουρα θα έμενε με κομμένη την ανάσα. "Ο ελπιδοφόρος συμβολισμός στο γεγονός ότι οι σημαίες δεν κυματίζουν στο κενό" θα γινόταν σκόνη και θρύψαλα.

Όλα όσα συνέβησαν στο Βελιγράδι με το λάβαρο της μεγάλης Αλβανίας (όχι την αλβανική σημαία) δεν θα έπαιρναν τέτοιες διαστάσεις και δεν θα έφερναν στις μνήμες των Ευρωπαίων τα χειρότερα σκοτεινά χρόνια της ιστορίας της χερσονήσου που ονόμαζαν "πυριτιδαποθήκη", αν η πολιτική δεν θα εμπλεκόταν τόσο λυσσαλέα.


Αν «Ο εθνικισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων», τότε μερικές από τις βαλκανικές χώρες, διέπονται από τους παραπάνω. Χρειάστηκε απλά ένας αγώνας ποδοσφαίρου, να ξαναφέρει στην επιφάνεια όλη την υποκρισία και κάθε τι, που οι κυβερνήτες των Τιράνων και του Βελιγραδίου κρύβουν μέσα τους για να αρέσουν στις Βρυξέλλες και την Ουάσιγκτον.

Ίσος ήταν κάπως αναμενόμενο οι πολιτικοί ηγέτες στο Βελιγράδι να μην καταλογίσουν τις ευθύνες τους για τις χουλιγκανίστικες ενέργειες μέσα στο κολαστήριο του γηπέδου. Ένα μέρος των οποίων προέρχονται από το εθνικιστικό πολιτικό στρατόπεδο του Μιλόσεβιτς. Αλλά αυτό που προκαλεί ανησυχία είναι οι ακραίες εθνικιστικές θέσεις, που ξεπερνούν κάθε λογική, του πρωθυπουργού της Αλβανίας, Έντι Ράμα, ο οποίος δεν μπόρεσε να βρει στο πλούσιο λεξιλόγιο του μια πρόταση να αποστασιοποιηθεί από αυτό το λάβαρο που δεν ήταν η σημαία της Αλβανίας. Δεν ήταν τίποτα παρά ένας χάρτης της Μεγάλης Αλβανίας με τις "ονειρεμένες" περιοχές "που πρέπει πάσι θυσία να τα διεκδικήσουμε από τους γείτονες μας".

Ο Εντι Ράμα, στο πρόσωπο του οποίου τα δυτικά κέντρα λήψης αποφάσεων έβλεπαν τον κοσμοπολίτικο πολιτικό, τον άνθρωπο που θα απομάκρυνε από την πολιτική σκηνή τον "υπερεθνικιστικό", Σαλί Μπερίσα, φαίνεται ότι δεν μπόρεσε να αποφύγει το σύνδρομο που απειλεί κάθε πολιτικό που θέλει να εδραιωθεί στην εξουσία με κάθε μέσο, κάτι που τον ταυτίζει με την περίφημη φράση του George Orwell ότι «ο εθνικισμός είναι η δίψα για εξουσία, ενισχυμένη από αυταπάτες."

Σίγουρα δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Αλβανία δεν έχει άμεση ευθύνη για το λάβαρο με τον χάρτη της Μεγάλης Αλβανίας, όμως δεν υπάρχει κανένας λόγος να μην αποστασιοποιηθεί από την εικόνα αυτή, καταδικάζοντας φυσικά την χορωδία των ρατσιστών χούλιγκαν που ζητούσαν το θάνατο των Αλβανών.

Και καθώς το διάστημα αυτό, όλοι τόνιζαν ότι η πολιτική δεν πρέπει να εμπλακεί στα αθλητικά, τα υψηλότερα κυβερνητικά και κρατικά στελέχη από τον πρωθυπουργό ως τον πρόεδρο της Δημοκρατίας και την αντιπολίτευση, κύριξαν ήρωες 11 παιδιά, των οποίων καθήκον είναι μόνο για να παίξουν ποδόσφαιρο και να τιμήσουν το όνομα της χώρας τους. Αυτή η ράτσα πολιτικών στην οποία αναφέρεται ο Τζορτζ Όργουελ στις αρχές του αιώνα, να χειραγωγήσουν και να συνεχίσουν να αντιμετωπίζουν έναν αγώνα ποδοσφαίρου, σαν να ήταν ζήτημα ζωής και θανάτου μια μάχη για 11 μονομάχους.

Παρόμοια γεγονότα αντιμετώπιζε νωρίς στις αρχές του αιώνα η ανθρωπότητα, εκείνες τις ημέρες που ο Stefan Zwaig, περιγράφει στο τελευταίο βιβλίο του «Οι αναμνήσεις ενός Ευρωπαίου", όταν από ένα αθλητικό αγώνα αντίκριζε τις πρώτες σπίθες της μεγάλης φωτιάς που θα έκαιγε την ανθρωπότητα που μετά από περίπου 100 χρόνια ειρήνης και ευημερίας βρέθηκε στο κολαστήριο του πολέμου.

Σήμερα συμβαίνουν πολλά παρόμοια επεισόδια και πολύ πιο χειρότερα στα γήπεδα, κυρίως με χουλιγκανίστικα κίνητρα, αλλά και για εθνικιστικούς λόγους, όπως συνέβη την περασμένη εβδομάδα στον αγώνα Ρουμανίας και Ουγγαρίας, όμως καμία από τις δύο χώρες, δεν έδωσε τόση πολιτική έμφαση και δεν έριξε λάδι στην φωτιά, όπως έκαναν οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι στο Βελιγράδι και τα Τίρανα. Ιλίρ Δημήτρη Πατσο

Πηγή: www.himara.gr
ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ NEWSNOWGR.COM
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ