2020-02-07 20:02:40
Φωτογραφία για 13145 - Όρος ασύνορο. Ημερολόγιο Άθωνος 2019. Μέρος 8 (τελευταίο)
Μανδύας ηγουμενικός,  πομπή πανηγυρίζει

Ο ταπεινός με συμβουλές   αιώνιο φως  χαρίζει

Μες στον Παράδεισο όταν μπουν μόνες τους βρίσκουν  θέση

Ψυχές αιώνιες διαλεχτές που έχουν στη γη πονέσει   

Καρπό γλυκό να μοιραστείς έλεγξε εσύ αν έχεις

Μόνο στο μάτι του αδελφού τον κάρφο μην προσέχεις

Κατάστιχο Αθωνικό με ελπίδα είναι γραμμένο

Αν είναι τούτο το στερνό, να είναι ευλογημένο!

      Λίγο πριν την πύλη της Κουτλουμουσίου έρχονται στ αυτιά μας ψαλμωδίες και κωδωνοκρουσίες μέσα απ το Μοναστήρι. Δέκα το πρωί… Την έκπληξή μας διαδέχεται μια όμορφη εικόνα που αντικρίζουμε άμα τη εισόδω μας. Ο Γέροντας Χριστόδουλος σήμερα εορτάζει! Μόλις είχε τελειώσει η αγρυπνία! Κυριακή μαζί με τα ονομαστήρια του Γέροντος! Πολλαπλή χαρά! Εκείνος φορώντας τον ηγουμενικό του μανδύα και κρατώντας την ράβδο του,   εν πομπή κατευθύνεται προς την πανηγυρική τράπεζα! Όλες οι Καρυές  βρίσκονται εδώ! Όλες οι καλύβες και τα κελιά εκπροσωπούνται! Γνωστές μορφές γερόντων που ήρθαν για να τιμήσουν τον γλυκύτατο και πραότατο Κουτλουμουσιανό Ηγούμενο
. Συναντάμε και τον πατέρα Αρσένιο από την Παναγούδα! Πάντοτε η Παναγούδα εκπροσωπείται…   Κάποτε σε τούτην την αγρυπνία βρισκόταν, στο παρεκκλήσι καθισμένος απέναντι  από την Φοβερά Προστασία και ο Άγιος Παϊσιος! Πόση αγάπη είχαν αυτοί οι δύο μεταξύ τους! 

Και πόσο νοιαζόταν ο πατήρ Χριστόδουλος τον Άγιο! Λίγο πριν ασθενήσει βαριά ο Άγιος αν και τακτικά εκκλησιαζόταν στο μοναστήρι είχε να παρουσιαστεί περίπου σαράντα μέρες. Ανησύχησαν πάνω στην μονή οι πατέρες και κατέβηκε ως την Παναγούδα ο Γέροντας για να δει τι συμβαίνει. Χτυπούσε την πόρτα αλλά καμιά απόκριση δεν λάβαινε από μέσα! Δίνει μια με δύναμη  και ανοίγει. Μόλις μπήκε μέσα γαλήνεψε μέσα του,  ενώ πριν είχε ένταση και αγωνία. Βρήκε τον Άγιο να κάθεται κάτω σε ένα μαξιλαράκι και να προσεύχεται. Μπροστά του ένα τσαμπί σταφύλι και λίγο ψωμάκι.

       -Γέροντα τι συμβαίνει; Με συγχωρείτε που μπήκα έτσι μέσα! Μα ανησυχήσαμε τόσες μέρες που δεν ανεβήκατε πάνω!

-Παπά Χριστόδουλε όλες αυτές τις μέρες τις πέρασα με νηστεία και προσευχή! Έρχονται πολλά άσχημα… Ας μην είναι τόσο βαριά για τους ανθρώπους! Και έτσι όπως με είδε η Παναγία μας που εξαντλήθηκα μου έφερε η ίδια αυτά εδώ να στηριχτώ λίγο! Πάρε λίγο σταφύλι!

Γεύτηκε ο πατήρ Χριστόδουλος μια γεύση άμοιαστη και ένα άρωμα πρωτόγνωρο!

 –Γέροντα, σαράντα μέρες συνεχόμενες  νηστεία και προσευχή!!!  πως ήταν η Παναγία μας ;

Του έφερε τότε μπροστά του ο Άγιος μια εικόνα της Ιεροσολυμίτισσας.

-Έτσι ακριβώς  είναι η Παναγία μας,  είπε ! Πάντοτε έτσι εμφανίζεται! Όπως αποτυπώνεται  σε αυτήν την εικόνα!

Περιμένουμε στο αρχονταρίκι να τελειώσει η τράπεζα για να πάρουμε δωμάτιο. Το τυπικό της ημέρας έχει μια σπάνια ιδιαιτερότητα. Και πάλι η πομπή εξέρχεται της τραπέζης και επιστρέφει στο καθολικό! Εκεί ψέλνονται και πάλι εόρτιοι ύμνοι της διπλής πανηγύρεως. Ο γέροντας στο τέλος  δέχεται ευχές από όλους! Του φιλάμε το χέρι ευχόμενοι και εκείνος ανταποδίδει το πιο γλυκό και καταδεκτικό του χαμόγελο! Αξέχαστες θα μας μείνουν οι εξομολογήσεις του σοφού Αθωνίτη και η απίστευτη ηρεμία που σου μετέδιδε  χρόνια πριν στον εξωνάρθηκα της Κουτλουμουσίου εν ώρα μεσονυχτικού. Πλέον ζυγώνει τα ογδόντα του χρόνια! Η καθολική αγάπη προς το πρόσωπό του,  ευχή να γίνει Χριστιανών ανωδύνων  και οσίων εσχάτων,  μα και επιπλέον χρόνων πατρικής προστασίας για τα αμέτρητα πνευματικά του παιδιά.

    Κατηφορίζουμε ξανά για Παναγούδα! Δρομολόγιο που η ψυχή μας υπαγορεύει και ανυποχώρητα αξιώνει! Το κελί του Γέροντος Γαβριήλ αφιερωμένο στον Όσιο Χριστόδουλο  πανηγυρίζει! Δεν θέλουμε να ενοχλήσουμε τον Γέροντα μετά την αγρυπνία! Άλλωστε έχει φροντίσει ο ίδιος να συναντηθούμε μαζί του! Μας έχει αφήσει 3 σημειώματα έξω από την πόρτα που πολύ μας συγκινούν. Νιώθουμε την ανάγκη αλλά και την προτροπή του Γέροντα να τα μεταφέρουμε στον έξω κόσμο αυτούσια!

Το πρώτο με ευχές του για όποιον φτάνει στην πόρτα του :

Σᾶς εὐχαριστῶ πολύ-πολύ πού ἤρθατε νά μέ δεῖτε. Ἡ ἀγάπη σας εἶναι μεγάλη σάν τόν Ἄθωνα.

Εὔχομαι ὁλοψύχως ἡ εὐλογία τοῦ Θεοῦ νά εἶναι μαζί σας καί μαζί μέ τίς οἰκογένειές σας σέ ὅλη σας τήν ζωή καί σέ ὅλη τήν αἰωνιότητα.

Εὔχομαι ἐπίσης νά ἔχετε δουλειά καί ὑγεία καί τά παιδιά σας καί τά ἐγγόνια σας νά τά φροντίζει καί νά τά προστατεύει ὁ Θεός ἰσοβίως.

Εὔχομαι ἐπιπροσθέτως νά ἔχετε ὁμόνοια στίς οἰκογένειές σας καί εἰρήνη. Ὅταν ἀναστήθηκε ὁ Κύριός μας ἐμφανίστηκε στούς μαθητάς Του καί τούς εἶπε «Εἰρήνη ὑμῖν». Τά ὑπέροχα αὐτά λόγια, αὐτήν τήν εἰρήνη εὔχομαι κι ἐγώ στίς οἰκογένειές σας.

Εὔχομαι τό Ἅγιο Πνεῦμα νά σᾶς πληρώσει μέ τά θεῖα δῶρα Του, τά ὁποῖα εἶναι ἡ ἀγάπη, ἡ χαρά, ἡ εἰρήνη, ἡ μακροθυμία, ἡ χρηστότης, ἡ ἀγαθωσύνη, ἡ πίστις, ἡ πραότης καί ἡ ἐγκράτεια.

Εὔχομαι ἐπιπλέον ὁ Κύριος νά γράψει τά ὀνόματά σας στήν αἰωνία Βίβλο τῆς ζωῆς.

Εὔχομαι ἔτι μᾶλλον ὁ Κύριος νά σᾶς ἐνδύση μέ τούς πανωραίους καί πανυπέροχους ἠθικούς χαρακτῆρες πού περιέγραψε στήν ἐπί τοῦ ὄρους ὁμιλία Του: μακάριοι οἱ πτωχοί τῷ πνεύματι, μακάριοι οἱ πενθοῦντες, μακάριοι οἱ πραεῖς, μακάριοι οἱ διψῶντες τήν δικαιοσύνην, μακάριοι οἱ ἐλεήμονες, μακάριοι οἱ καθαροί τῇ καρδίᾳ, μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί.

Εὔχομαι κατά τή Δευτέρα Παρουσία νά σᾶς βάλει στά δεξιά Του καί νά ἀκούσετε τήν πολυπόθητη φωνή Του: «…δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου, κληρονομήσατε τήν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν».

Εὔχομαι προσέτι νά χαρίσει ὁ Θεός σέ ὅλους μας μετάνοια. Νά ἀναστήσει τήν Ἑλλαδίτσα μας καί νά τήν βγάλει ἀπό αὐτά τά ἀδιέξοδα τά πνευματικά καί τά οἰκονομικά. Νά ἔχουν ὅλοι οἱ Ἕλληνες δουλειά καί νά ζοῦν μέ ἀξιοπρέπεια.

Εὔχομαι ἀκόμη ὁ Κύριός μας πού εἶναι ὁ Ἕνας καί Μόνος, ὁ μονα-δικός καί ἀναντικατάστατος Μέγας Εἰρηνάρχης καί Εἰρηνόδωρος νά χαρίσει εἰρήνη καί ὁμόνοια σέ ὅλη τήν ἀνθρωπότητα.

Καί πάλι σᾶς εὐχαριστῶ πολύ-πολύ πού ἤρθατε νά μέ δεῖτε. Ὁ Θεός νά σᾶς εὐλογεῖ «ἐν τῷ νῦν αἰῶνι καί ἐν τῷ μέλλοντι».

Μέ ἀγάπη Χριστοῦ, Γαβριήλ μοναχός.

Το δεύτερο με 10 συμβουλές για τους εγγάμους επισκέπτες.

1. Μην κάνετε το δάσκαλο στο/στη σύντροφό σας. Ο καλύτερος τρόπος να τον διδάξετε είναι να τον αγαπάτε.

2. Ο γάμος είναι μια διαρκής, αλλά ωραία περιπέτεια, που βοηθάει να ανακαλύπτουμε τον αληθινό εαυτό μας, τον ψυχικό κόσμο του συντρόφου μας και να γνωρίσουμε τον Θεό.

3. Το σύντροφο μας τον αποδεχόμαστε όπως είναι, με τις αδυναμίες και τις ιδιοτροπίες του, και όχι όπως εμείς θα θέλαμε να είναι. Η οικογένεια είναι παλαίστρα και γυμναστήριο.

4. Προσπαθείτε να καταλάβετε το/τη σύζυγό σας. Μην λησμονείτε ότι ο άντρας σκέφτεται περισσότερο με τη στεγνή λογική, ενώ η γυναίκα με την καρδιά.

5. Μην προσπαθείτε να επιβάλετε τη γνώμη σας και να διορθώσετε το/τη σύντροφό σας. Φροντίστε καλύτερα να διορθώσετε τον εαυτό σας.

6. Με την πίστη, την υπομονή και την αγάπη αντιμετωπίζονται νικηφόρα όλες οι δυσκολίες της ζωής.

7. Ο μεγαλύτερος εχθρός της συζυγικής ζωής είναι ο εγωισμός. Δε μας σώζει η επίθεση κατά του συντρόφου μας, αλλά η επίθεση κατά του εγώ μας.

8. Το καλύτερο παράδειγμα για τα παιδιά μας είναι να αγαπάει ο πατέρας τη μητέρα τους και η μητέρα τον πατέρα τους.

9. Το μυστικό της οικογενειακής γαλήνης είναι να μπορεί κανείς να συγχωρεί.

10. Ο γάμος είναι «Μυστήριο μέγα», που αρχίζει μέσα στην Εκκλησία και ανανεώνεται με η Θεία Λειτουργία και τα Μυστήρια Της.

Το τρίτο με 7 πράματα που πρέπει να κάνουμε επιμελώς για να έχουμε ευλογία από τον Θεό σαν άτομα , σαν οικογένεια και σαν έθνος.

1.      Τακτική εξομολόγηση στον πνευματικό

2.      Τακτικό Εκκλησιασμό

3.      Θεία Κοινωνία σύμφωνα με την ευλογία του πνευματικού

4.      Νηστεία Τετάρτη και Παρασκευή  χωρίς λάδι και άλλες μέρες που όρισε η Εκκλησία

5.      Ελεημοσύνη σε καμιά φτωχή οικογένεια , καλά έργα.

6.      Να μελετάμε την Αγία Γραφή έστω και λίγο, 5-10 λεπτά, αλλά κάθε μέρα.

7.      Αδιάλειπτη προσευχή: Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με, Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς!

10 συνταγές αρμονικής και αγιαστικής συμβίωσης , 7 προτροπές όπως τα 7 μυστήρια,  λυτρωτικά και καθαρτικά σαν τα Ιορδάνεια ρείθρα. Φωνάζει ένας σύγχρονος κήρυκα της μετανοίας,  για το ζωντανό νερό που έχουμε δίπλα μας… Μα εμείς λοξοκοιτάμε φρενοβλαβώς εξακολουθητικά,  προς τους ποταμούς της Δαμασκού, τον  Αβανά και τον Φαρφάρ. Την ευχή σου Γέροντα Γαβριήλ!  Μην παύσεις ποτέ να μας ξυπνάς!

Οι κορμοί απ τις οξειές πριν το ξύλινο γεφύρι, πομποδέκτες της δίψας του Παραδείσου,   ακόμα βαστούν τους χαραγμένους  σταυρούς αγαπημένων αδελφών-συνοδοιπόρων  μας  πάνω τους. Ευλογημένη στιγματοθέτηση απέναντι στις μεθοδείες του πανούργου,  που πασχίζει τις ψυχές να αποπροσανατολίζει.

 Ένα από τα πιο  οικεία μονοπάτια της εν μετανοίας ζωής των Ορθοδόξων Ελλήνων και όχι μόνο. Ξανά στην Παναγούδα! Λίγο πριν φτάσουμε χτυπά το τηλέφωνό μας. Πολλά χιλιόμετρα μακριά 2 παιδιά γεννήθηκαν! Δίδυμα και πρόωρα. Με διαταραχή χρωμοσωμάτων. Τρεις εκδοχές στο χρωμόσωμα 21. Αεροβαπτίστηκαν! Έλαβαν τα ονόματα τους. Αρσένιος ο πρώτος. Νεκτάριος ο δεύτερος. ( σ.σ. τα πιο χαριτωμένα μωρά που είδα ποτέ… τώρα 3 μήνες σχεδόν μετά από αυτές τις στιγμές-μνήμες). Δώστε τα ονόματα τους, μας παρακαλεί μια γεμάτη από Χριστό ψυχή στο τηλέφωνο. Ύστερα από λίγο στεκόμαστε μπροστά στο στασίδι του Αγίου ψηλαφώντας τα ορατά του ίχνη. Ο πατήρ Ησαΐας τούτη την φορά στην θέση του μας υποδέχεται με αληθινή αγάπη! Το πρώτο πράγμα που του λέμε είναι να σημειώσει κάπου τα ονόματα των νιογέννητων αγγέλων.

–Μπράβο και πάλι μπράβο στους γονείς που ήξεραν μα δεν προτίμησαν  τούτο το φριχτό έγκλημα να κάνουν και κράτησαν αυτά τα πλασματάκια. Τώρα βέβαια  αν πεις κάτι τέτοιο δημόσια θα σε πουν και σκοταδιστή!  Αχ αυτά τα παιδιά τα πονεμένα… οι αιώνιες ψυχούλες! Ξέρετε είχα και εγώ έναν τέτοιο άγγελο δίπλα μου… τον αδελφό μου τον 4ο τον Χριστοφόρο μας! Κοιμήθηκε πριν λίγα χρόνια! Ο Άγιος Παϊσιος έκανε προσευχή πολύ γι αυτά τα παιδιά και τους γονείς τους! Μας είπε κάποτε το εξής καταπληκτικό! Μόλις,  έλεγε,  γι αυτά τα παιδιά  έρθει με θέλημα Κυρίου η ώρα της αναχώρησης από τον κόσμο αυτό, όταν  εκείνα μπουν στον Παράδεισο, γιατί εκεί πηγαίνουν όλα  να ΄στε σίγουροι, τους μιλά ο Χριστός μας και δεν τους λέει που να πάνε όπως συμβαίνει με τους υπόλοιπους του Παραδείσου  που τους τοποθετεί η δικαιοσύνη Του διαβαθμισμένους… τους λέει: Διαλέξτε εσείς μέρος και πηγαίνετε όπου θέλετε! Ακούτε παιδιά τι έλεγε ο Άγιος; Ήξερε εκείνος γιατί τα είχε δει… και αυτά και τα άλλα τα καψερά που τα φόνευσαν… Ο Άγιός μας… πολλά θαύματα επιτελεί! Δεν πάει λίγος καιρός που ένας οικοδόμος έπαθε ένα τρομερό ατύχημα και ήταν εγκεφαλικά νεκρός… Έτσι έλεγαν οι γιατροί… Με θαύμα του Αγίου μας και μεσιτεία του στον Χριστό… είναι στην ζωή ο άνθρωπος σήμερα και όρθιος… Και άλλοι σου λένε για την δωρεά οργάνων των εγκεφαλικά νεκρών… Ήταν κατά  ο Άγιος παιδιά, να το λέτε αυτό έξω στον κόσμο!

Σκεφτόμαστε ότι όντως  υπάρχουν λόγοι γι αυτό που μας μεταφέρει ο Γέροντας! Ο πιο σπουδαίος: Αμφισβητείται κατ αρχάς η παντοδυναμία του Θεού μας! Το θαύμα, το πάντα δυνατά παρά τω Θεώ! Και έπειτα η μεγάλη ωφέλεια που ο ευεργέτης πόνος και η υπομονή που τον αγιάζει  χαρίζει στις ψυχές των νοσούντων μα και των οικείων τους.                 

  -Όταν ο Άγιος έλεγε «να βγαζα την καρδιά μου να την κάνω κομμάτια να την μοιράσω» (γιατί κάποιοι το παρερμήνευσαν αυτόν του το λόγο) δεν τασσόταν υπέρ της δωρεάς των οργάνων του υποτιθεμένου «εγκεφαλικώς νεκρού»! Μιλούσε για την θυσιαστική αγάπη! Αυτή μπορεί να οδηγήσει και σε εκούσιες δωρεές και μεταμοσχεύσεις οργάνων εν ζωή,  που είναι ευλογημένες! Αλλά Ένας και μόνο ένας μπορεί να αποφασίσει πότε θα τελειώσει η ζωή ενός ανθρώπου! Εδώ  δεν χωράνε ηθικά διλήμματα! Να μην το ξεχνάμε αυτό ποτέ!

Προβληματισμένοι από όσα ακούσαμε πάνω σε αυτό το τόσο ευαίσθητο και επίμαχο θέμα της πίστης μας και με ευλογίες που μας έδωσε ο Γέροντας Ησαΐας πήραμε τον συνεχόμενο ανήφορο ως το λατρεμένο μας κελί σύννεφο των Καρυών και τους παμφιλτάτους πατέρες.

 Σε λίγο ο Γέροντάς του ο τόσο ευλογημένος, μας μιλά και εμείς ρουφάμε τους λόγους της ταπεινής του καρδίας. Τον ρωτάμε για όλα αυτά τα δυσάρεστα που συμβαίνουν μέσα στην Εκκλησία σήμερα. Για τις συγκρούσεις,  τις αποτειχίσεις,  τους διωγμούς τις παρατάξεις… Έλεγε ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος το κάλλιον πλανώμενος και εντός της Εκκλησίας παρά ορθοτομείν και εκτός μα έλεγε επίσης  ότι υπάρχει ουδετερότητα  χειρότερη από βαρύ έγκλημα!

Και ο Αββάς Σισώης ότι  «υπάρχει εντροπή και ατολμία ποιούσα ένοχον τον άνθρωπον της αμαρτίας της αφοβίας του Θεού» Με το να μην εκφράσεις  δηλαδή παντοιοτρόπως την άποψή σου σε πνευματικά και δογματικά  ενσκύπτοντα ζητήματα και να σφυρίζεις προκλητικά αδιάφορα, αγνοώντας τα πλήθη των διαμαρτυριών, αποδεικνύεις οτι δεν φοβάσαι το Θεό. Φοβάσαι μόνο μην τα χαλάσεις με τους ανθρώπους.. Αυτούς που πάντα θα κινούν τα νήματα... και θα υπαγορεύουν την χλιαρή σιωπή... Έχουμε ενώπιόν μας έναν άνθρωπο που ξέρει πολύ καλά ότι το νόμισμα έχει πάντοτε δυο όψεις… Το έχουμε ξαναγράψει και το πρεσβεύουμε λοιπόν: Ορθοτομείν εντός της Εκκλησίας. Ο λόγος του Γέροντα  λιτός και μεστός μηνυμάτων προς κάθε κατεύθυνση -Αδελφοί μου, για να κρίνεις πρέπει να έχεις γνώμη. Να γνωρίζεις δηλαδή. Αν δεν γνωρίζεις, δεν μπορείς να μιλάς. Αν είσαι εκτός Εκκλησίας όμως δεν μπορείς να εκφράσεις γνώμη! Αν θες να μιλάς και να ορθοτομείς και να μάχεσαι ευλογημένα για  όσα γνωρίζεις και πρεσβεύεις,  δογματικά και πατερικά,  πρέπει να είσαι εντός.  Όλα αδελφοί μου να τα εξετάζουμε με αγαθό λογισμό,  με καλή προαίρεση και αγάπη. Τίποτα να μην διαβάζουμε με κριτικό πνεύμα. Όποιος διαβάζει με κριτικό πνεύμα αναζητά το στραβό και το λάθος. Το ιδεατό βέβαια όπως έχουμε ξαναπεί είναι να μην βάζουμε ούτε καλό ούτε κακό λογισμό για κάτι που βλέπουμε. Εκεί ξεκινά η αληθινή προσευχή! Το θέλημα του Θεού παιδιά μου δεν είναι πάντοτε ευχάριστο. Φέρτε για παράδειγμα έναν γιατρό στον νου σας. Δεν λέει σχεδόν ποτέ κάτι που μας ευχαριστεί… Κρατάει στο χέρι μια απλή ασπιρινούλα αλλά μπορεί να κρατάει και ένα νυστέρι… Να θυμάστε και αυτό που εύστοχα κάποιος είπε …Ο Θεός πάντα δίνει το καλό! Το κακό ο άνθρωπος το παίρνει μόνος του! Να δείτε και με την μάστιγα των τατουάζ σήμερα! Με το θέλημά τους  το κάνουν αυτό οι άνθρωποι! Και έπειτα δεν φεύγει! Ξέρετε γιατί; Γιατί έγινε αυτοβούλως! Ό,τι γίνεται έτσι δεν σβήνεται! Παίζει ρόλο αυτό σπουδαίο! Να το θυμάστε! Έρχονται και με ρωτάνε: Τι λογισμό να βάλω γέροντα όταν βλέπω κουρεμένους παπάδες;  Σ έναν που με ρώτησε λοιπόν του είπα… Εσένα  που αποφεύγεις να κάνεις όσα παιδιά σου δώσει ο Θεός   το κούρεμα του παπά σε απασχολεί; Κοίτα ευλογημένε τα δικά σου πόδια. -Και ένας άλλος μου είπε: Γέροντα πώς να  κάνουμε τις γυναίκες μας να καταλάβουν τον ορθό δρόμο; Ας καταλάβει πρώτα η οσιότητά μας παιδιά μου …

Γελάσαμε όλοι, μα με πρόσωπα κατεβασμένα σε αυτό το χαριτωμένο πείραγμά του. Το κάρφος του αδελφού  και η δοκός στα μάτια μας… Τι καρπό γεννά το δένδρο της ζήσης μου; Μήπως σαπρό μέσα από αγκάθια που συνεχώς ριζοβολάνε πνίγοντάς το; Είναι κάποιες στιγμές εδώ στο Όρος που δεν μπορείς τα μάτια σου  να σηκώσεις… Κατάλαβε βέβαια εκείνος και συμπλήρωσε!

- Αυτά ισχύουν για όλους μας αδελφοί μου! Περισσότερο για εμάς τους Μοναχούς. Παλιά τα καλογέρια δίψαγαν για λόγο αγαθό. Τώρα πιο πολύ ενδιαφέρονται να μάθουν νέα, να πληροφορηθούν… Και έτσι στερεύει λίγο-λίγο ο Αγιορείτικος λόγος. Εμείς προλάβαμε γύρω στους 70 Άγιους Γέροντες που μας μετέφεραν την πατερική Σοφία. Τώρα ακούς περισσότερα ανέκδοτα παρά λόγους ωφελείας. Ας σταθούμε καλώς και μετά φόβου λοιπόν! Εδώ είναι ο αγώνας! Να μην παρασυρθούμε! Λαϊκοί και Μοναχοί! Ελάτε τώρα να προσκυνήσετε δυο νέους οικιστές του κελιού μας! Δυο αυταδέλφων τα λείψανα χρυσαφίζουν! Κρητικοί ο Ευτυχιανός και ο Ευτύχιος! Τον Αύγουστο γιορτάζουν μαζί με την αδελφή τους την Κασσιανή! Ο Ευτυχιανός μαρτύρησε με τσεκούρι. Τα αδέλφια του τον έθαψαν! Εκεί που  ασκήτεψαν οι 2 αδελφοί δόθηκε το όνομα τους! «Αγιούς» απ τους Αγίους, εκεί στην Μεσαρά του Ηρακλείου. Θυμόμαστε τα είκοσι σύναιμα του Χριστού μας αδέλφια απ την Κρήτη μαζί με τον Πνευματικό τους στην Παντοκράτορος. Έχει και σήμερα Αγιούς τούτος ο τόπος… Δεν είναι αμάρτυρη η εποχή μας… Μα έχει σκοτάδι πυκνό… Πολεμάνε οι Αγιορείτες ακόμα με τα όπλα του Φωτός.  

Με χρώματα και αρώματα, του Θεού τα φανερώματα, αποχαιρετάμε τους Πατέρες! Μας σταυρώνουν κατηφορίζοντας προς Κουτλουμούσι ώσπου δύσκολα πλέον τους διακρίνουμε. Δεν σταματάνε ποτέ να προσεύχονται. Λίγο πριν αποχαιρετιστούμε μας ρώτησαν ακόμα και για συνοδοιπόρους μας στα ταξίδια,  που τους είδαν μια φορά και πριν πολλά χρόνια. Το δυσκόλεμα εκείνων έγινε για τους Αγιορείτες ονειροβάτες του Παραδείσου,  αμείωτη προσευχή χωρίς τέλος.

Στο δωμάτιο τακτοποιούμε σε ένα μικρό σημειωματάριο  όλες τις λέξεις- μνήμες και τα δάκρυα- επιστροφές της φετινής οδοιπορίας. Αποκωδικοποίηση, συμπερασματοποίηση… Καλά όλα αυτά,  αλλά αν δεν ακολουθεί η αγαθή γη του βιώματος… Σπόροι πάνω σ αγκάθια…

  Η γλυκιά μελαγχολία της τελευταίας νύχτας χαρίζει στην ψυχή μια σπιθίτσα ελπίδα ότι κάτι υπάρχει ακόμα από εκείνον τον υπέροχο πρώτο μας ζήλο… Τελευταία μετάνοια στο Άξιον Εστί .

Και ύστερα τα νέα της ημέρας. Στο Όρος που όλα αγιεύουν το αγρίεμα της θάλασσας μοιάζει στ αλήθεια  παράταιρο. Έχει βγει απαγορευτικό δυο ημερών. Τα παιδιά περιμένουν με αγωνία να διαπιστώσουν αν γίναμε καλύτεροι μπαμπάδες… Πρέπει με κάποιον τρόπο να βγούμε έξω. Μια εμπειρία αλησμόνητη μας περιμένει. Θα διασχίσουμε με αυτοκίνητο το Όρος από Καρυές  ως την Ουρανούπολη. 

Διαδρομή δύσκολη τριών και πλέον ωρών. Ως τα σύνορα. Και έπειτα περπάτημα μισής ώρας… Στον αρσανά της Χιλανδαρίου στην  Γιοβάνιτσα ένα τεράστιο κύμα σχεδόν μας σκέπασε! Διήλθαμε  από τα δύσβατα και τα δυσπρόσιτα. Από μέρη που δύσκολα θα ερχόμασταν αλλιώς. Από μέρη που σίγουρα κάποιοι αγίασαν με το κρυφό πέρασμά τους. Δεν σταμάτησε η ιερή φαντασία και πάλι να πλάθει μορφές αγγέλων εν σώματι στην σκιά του πατέρα  Άθωνα…

Επίλογος

Δέκα χρόνια κύλησαν από τότε που το πρώτο Αθωνικό σημειωματάριο έμπλεξε τις θύμησες με το μελάνι. Κάθε φορά από τότε,  μοιάζει να ναι η τελευταία. Όπως κάθε φορά που θα σταθείς θαρρών τη αφάτω Του ευσπλαχνία μπροστά Του και θα λάβεις το τίμιο σώμα και το θεουργό Του αίμα. Όσο όμως  κι αν ερευνάς την Αγιορείτικη ψυχή,  τόσο εκείνη θα σου χαρίζει πιότερο βάθος,  μεγαλύτερο πλατυσμό,  ορίζοντα αχώρετο και έναν άχρονο χρόνο. Τέλος τέρμα και άκρια δεν έχει το Άγιο Όρος… Ήταν οι πρώτες λέξεις τούτου του ημερολογίου,  με έναν τίτλο που δεν προκαθόρισε το περιεχόμενο μα πρόβαλε σαν αντίσταση στον λογισμό που συνέχεια μας ψιθυρίζει το: τι άλλο μπορεί να γραφτεί και να βγει μέσα απ την ταλαίπωρη ψυχή σου για το περιβόλαιον αυτό της Κυρίας Θεοτόκου. Όρος ασύνορο λοιπόν! Σ ένα μικρό σταυρουδάκι με κρυμμένο μέσα του λείψανο Αγιορείτη Αγίου το κουβαλάω πάντοτε πάνω μου! Πόσο ανάξια και όμως… η Χρηστότητα του Κυρίου χαράζει στις στερνές σελίδες τούτου του πολύτιμου κατάστιχου, τα μέρη που ακόμα δεν επισκέφτηκε η διψασμένη μας ζωή. Κάποτε ο πατήρ Εφραίμ στο Σεράι είπε σε όλους μας  πως όταν η ψυχή φεύγει απ το σώμα ζητάει απ τον άγγελό της μια χάρη. Να πάει εκεί που δεν πρόλαβε πριν τον χωρισμό της. Το ασύνορο Όρος είναι μια  χάρη που πολλές ψυχές έχουν ήδη σημειωμένη στο δικό τους σημειωματάριο… Ένας άλλος Εφραίμ, εκείνος που συνέβαλλε τα μέγιστα για το ζωντάνεμα του,  πρεσβεύει πλέον σε ουράνιες μονές για να μην ξεθωριάσει τούτο το ονείρατο… Να υπάρξουν και σήμερα μορφές που θα κανοναρχίσουν το Θείο έλεος και θα εξακολουθήσουν να κάνουν έναν Θεό να μετανοεί χωρίς όρια… Γένοιτο. 

Τέλος και τω Θεώ η δόξα 

Νώντας Σκοπετέας 

http://sotiriapsixis.blogspot.com/2020/02/2019-8.html

      Αφιερωμένο σε όλους τους ανυποχώρητους Γέροντες που πασχίζουν εντός της σωτήριας Κιβωτού. Στους ευλογημένους συνοδοιπόρους μου, Παναγιώτη που έψαλλε τω Θεώ μας αλησμόνητα τονίζοντας σε εκείνο το Χερουβικό στον Προφήτη Ηλία  το πάσαν την βιοτικήν… Στον Θεοδόσιο, που με αγωνία συνεχίζει να  αναζητά ψυχές που γνωρίζουν μυστικά κλειδιά που ταιριάζουν σε Παραδείσου κλείθρα. Στον Φώτη, που με ανυπόκριτη αγάπη Αθωνίτικη  συνέχεια λέει το να ναι ευλογημένο. Στις Συζύγους και στα παιδάκια μας, που πάντα σαν επιστρέφουμε, καρτερούν τα βιώματα και τους καρπούς  του δένδρου μας να γευθούν…

Προηγούμενα:

12768 - Όρος ασύνορο. Ημερολόγιο Άθωνος 2019. Μέρος 1

12804 - Όρος ασύνορο. Ημερολόγιο Άθωνος 2019. Μέρος 2

12853 - Όρος ασύνορο. Ημερολόγιο Άθωνος 2019. Μέρος 3

12891 - Όρος ασύνορο. Ημερολόγιο Άθωνος 2019. Μέρος 4

12941 - Όρος ασύνορο. Ημερολόγιο Άθωνος 2019. Μέρος 5

13083 - Όρος ασύνορο. Ημερολόγιο Άθωνος 2019. Μέρος 6

13094 - Όρος ασύνορο. Ημερολόγιο Άθωνος 2019. Μέρος 7

Για Αγιορείτικες οδοιπορίες παρελθόντων ετών, αναζητήστε τις στο διαδίκτυο με τους εξής τίτλους: «Επιστρέφοντας από Όρος», «Το Άγιο Όρος μέσα μας» «Μύρισε Παράδεισος»,  «Του Παραδείσου τ’ όνειρο», «Η Παναγία οικονόμησε», «Ψυχή Ορθρία», «Δεν χαμηλώνει ο Άθως», «Δάκρυα σταλάζει ο Άθως», «Όσο ανασαίνω θα διψώ!» ή στο οριζόντιο μενού του ιστολογίου μας: Ημερολόγιο Όρους.
agioritikesmnimes
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
NGC 7331 Close Up
ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ
NGC 7331 Close Up
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ NEWSNOWGR.COM
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ