Το κρεβάτι καθορίζει τη διάταξη
Η θέση του κρεβατιού καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τη διάταξη του υπόλοιπου δωματίου, καθώς πρόκειται συνήθως για το πιο ογκώδες έπιπλο του χώρου.
Η θέση του πρέπει να επιτρέπει εύκολη πρόσβαση, να μην εμποδίζει την πόρτα ή τα ανοίγματα και να αφήνει όσο μεγαλύτερη ενιαία επιφάνεια στο υπόλοιπο δωμάτιο. Η γωνιακή τοποθέτηση, αν ο χώρος το επιτρέπει, είναι η πιο πρακτική επιλογή, ώστε στο κέντρο του δωματίου να δημιουργείται όσο το δυνατόν περισσότερος ελεύθερος χώρος.
Ο τύπος του κρεβατιού μπορεί να προσφέρει και λειτουργικές λύσεις αποθήκευσης, για κλινοσκεπάσματα ή παιχνίδια που δεν χρησιμοποιούνται καθημερινά. Δεν έχει όμως νόημα να επιλεγεί ένα ιδιαίτερα ογκώδες κρεβάτι μόνο και μόνο επειδή διαθέτει αποθηκευτικούς χώρους, αν τελικά περιορίζει την κίνηση στο δωμάτιο ή το ύψος του δυσκολεύει το παιδί.
Όταν το δωμάτιο χρησιμοποιείται από δύο παιδιά, η διάταξη χρειάζεται ακόμη μεγαλύτερη προσοχή. Η παράλληλη τοποθέτηση είναι επιλογή πιο κατάλληλη για ευρύχωρα δωμάτια, ενώ σε πιο περιορισμένους χώρους η τοποθέτηση των κρεβατιών έτσι ώστε να σχηματίζουν γωνία, όπως και οι κουκέτες, αφήνουν περισσότερο ελεύθερο χώρο στο δάπεδο.
Το γραφείο
Η μελέτη είναι ευκολότερο να οργανωθεί όταν το γραφείο χρησιμοποιείται αποκλειστικά για αυτή τη χρήση και δεν είναι παράλληλα χώρος παιχνιδιού ή γενικής αποθήκευσης. Δεν χρειάζεται να είναι μεγάλο, αλλά η επιφάνειά του θα πρέπει να επαρκεί για τις καθημερινές ανάγκες του παιδιού και να περιλαμβάνει αποθηκευτικούς χώρους, συρτάρια ή ράφια, για βιβλία και σχολικά είδη.
Το γραφείο χρειάζεται μια θέση που να εξασφαλίζει καλό φυσικό φωτισμό, χωρίς όμως να περιορίζει τη λειτουργικότητα του υπόλοιπου χώρου. Δεν είναι απαραίτητο να βρίσκεται ακριβώς μπροστά σε παράθυρο. Η τοποθέτησή του κάθετα σε αυτό, ώστε το φως να έρχεται από το πλάι, μπορεί να είναι εξίσου πρακτική και να αφήνει ελεύθερη την πρόσβαση στο παράθυρο. Σε ένα μικρό δωμάτιο βεβαίως προτεραιότητα έχει η συνολική διάταξη και η άνετη χρήση του γραφείου, αφού ο φωτισμός όπου και αν χρειάζεται μπορεί να ενισχυθεί με ένα επιδαπέδιο ή επιτραπέζιο φωτιστικό.
Ελεύθερος χώρος για παιχνίδι
Ο χώρος του παιχνιδιού δεν χρειάζεται απαραίτητα να περιλαμβάνει συγκεκριμένο έπιπλο ή να μοιάζει με ξεχωριστή παιδική γωνιά. Στην πραγματικότητα, αυτό που χρειάζεται περισσότερο είναι μια επιφάνεια που μπορεί να αλλάζει χρήση.
Ένα ελεύθερο τμήμα δαπέδου με ένα χαλί, που θα οριοθετεί το σημείο, μπορεί να γίνει ιδανικός χώρος για κατασκευές, παιχνίδι με αυτοκινητάκια κλπ ειδικά για παιδιά μικρής ηλικίας. Για αυτό και ένα έπιπλο αποθήκευσης κατά μήκος του τοίχου είναι συχνά πιο χρήσιμο από ένα ακόμη τραπεζάκι που θα καταλαμβάνει μόνιμα το κέντρο του δωματίου.
Αποθήκευση χωρίς να γεμίζει το δωμάτιο
Η οργάνωση του δωματίου χρειάζεται να λαμβάνει υπόψη κυρίως πόσο συχνά χρησιμοποιείται κάθε αντικείμενο και πόσο εύκολα είναι προσβάσιμο στο παιδί. Τα παιχνίδια που χρησιμοποιούνται καθημερινά μπορούν να βρίσκονται σε χαμηλά ράφια, κουτιά ή καλάθια, ενώ τα πιο περιστασιακής χρήσης σε ψηλότερα ή κλειστά σημεία.
Αυτό βοηθά ταυτόχρονα και στη διατήρηση των διαφορετικών χρήσεων του δωματίου. Όταν τα παιχνίδια αποθηκεύονται δίπλα ή πάνω στο γραφείο, η περιοχή της μελέτης μετατρέπεται εύκολα σε προέκταση του παιχνιδιού και αντίστοιχα όταν τα σχολικά είδη βρίσκονται μέσα στον χώρο παιχνιδιού, καταλαμβάνουν χώρο που θα μπορούσε να παραμένει ελεύθερος.
Όταν ο χώρος είναι μικρός
Στα μικρά δωμάτια, η επιλογή των επίπλων πρέπει να γίνεται με βάση τον χώρο που αφήνουν ελεύθερο, όχι μόνο αυτόν που καταλαμβάνουν. Ένα ψηλότερο ντουλάπι ή μια βιβλιοθήκη συχνά προσφέρουν περισσότερες πρακτικές λύσεις από όσες μια χαμηλή συρταριέρα, χωρίς να μειώνουν την ελεύθερη επιφάνεια του δαπέδου. Ένα γραφείο μικρότερου βάθους μπορεί επίσης να είναι αρκετό, εφόσον η επιφάνειά του καλύπτει τις πραγματικές ανάγκες του παιδιού.
Σε ένα μικρό παιδικό δωμάτιο, τα έπιπλα που εξυπηρετούν περισσότερες από μία ανάγκες μπορούν επίσης να εξοικονομήσουν πολύτιμο χώρο. Ένα κρεβάτι με αποθηκευτικό χώρο ή ένα γραφείο που χρησιμοποιείται και για ζωγραφική είναι χρήσιμες λύσεις, όταν ανταποκρίνονται σε πραγματικές ανάγκες και είναι προσαρμοσμένα σε μέγεθος στο αντίστοιχο του χώρου.
Τρόποι διαχωρισμού των περιοχώνΟι διαφορετικές χρήσεις του δωματίου μπορούν να ορίζονται χωρίς να χρειάζονται απαραίτητα φυσικά διαχωριστικά.
Η διάταξη των επίπλων είναι ο πιο απλός τρόπος, καθώς η θέση του κρεβατιού, του γραφείου και των επίπλων αποθήκευσης μπορεί να οριοθετεί με φυσικό τρόπο διαφορετικά σημεία χρήσης του χώρου.
Ο φωτισμός μπορεί επίσης να συμβάλει σε αυτόν τον διαχωρισμό.
Ένα φωτιστικό εργασίας ορίζει διακριτικά την περιοχή του γραφείου, ενώ ένας πιο ήπιος φωτισμός κοντά στο κρεβάτι και το πιο έντονο φως στο σημείο για παιχνίδι, δημιουργούν διαφορετική ατμόσφαιρα.
Ακόμη και ένα μόνο χαλί μπορεί να οριοθετήσει την περιοχή του παιχνιδιού, χωρίς να περιορίζει καθόλου τον χώρο.
Όταν χρειάζεται πιο σαφής διαχωρισμός, κυρίως σε δωμάτια που φιλοξενούν δύο παιδιά, ένα χαμηλό ράφι ή ένα στενό έπιπλο αποθήκευσης μπορούν να λειτουργούν ως διακριτικό όριο ανάμεσα σε δύο περιοχές χρήσης ή σε δύο κεντρικά έπιπλα, πχ ανάμεσα σε δύο κρεβάτια ή δύο γραφεία.
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣpinterest.com/soulouposeto
Διαβάστε επίσης:
Από το παιδικό δωμάτιο στο εφηβικό: κρατώντας μόνο... αναμνήσεις
SHARE
soulouposeto
