«Με λένε Γιώργο»… και κάπως έτσι θα σε θυμόμαστε πάντα.
Ένα «Παιδί της Νύχτας» που, με τη φωνή του, φώτισε τις πιο σκοτεινές μας στιγμές και συντρόφευσε τις «Ώρες Μικρές» μας, όταν τα λόγια δεν έφταναν και μόνο ένα τραγούδι μπορούσε να πει όσα κρατούσε η ψυχή μας.
Σήμερα, όμως, μοιάζει σαν να «Αλλάξανε τα Πλάνα Μου» για όλους μας. Κανείς δεν ήταν έτοιμος γι’ αυτό το αντίο και, όσο κι αν προσπαθούμε να το δεχτούμε, η καρδιά ψιθυρίζει «Μη Μου Ζητάς» να μη δακρύσω… γιατί σήμερα, Γιώργο, πραγματικά «Μου Λείπεις».
Και όσο κι αν «Θέλω να Γυρίσω» πίσω στον χρόνο, σε εκείνες τις νύχτες που τραγουδούσαμε μαζί σου, ξέρω πως δεν γίνεται. Μένουν μόνο οι αναμνήσεις, η φωνή σου, τα τραγούδια σου και εκείνη η μοναδική παρουσία που κατάφερνε να κάνει κάθε στίχο κομμάτι της ζωής μας.
Ίσως τώρα να είναι η στιγμή που μας λες «Φεύγω για Μένα»… κι εμείς να μένουμε εδώ, προσπαθώντας να καταλάβουμε πώς γίνεται να λείπει τόσο πολύ ένας άνθρωπος που, μέσα από τη μουσική του, δεν πρόκειται να φύγει ποτέ πραγματικά.
Γιατί εσύ μας έμαθες πως «Αγαπώ Σημαίνει» να κρατάς κάποιον μέσα στην καρδιά σου, ακόμη κι όταν δεν μπορείς πια να τον δεις. Και εκεί θα σε κρατήσουμε κι εμείς.
Στις νύχτες μας, στις αναμνήσεις μας, στα τραγούδια που θα παίζουν ξαφνικά και θα μας κάνουν να σταματάμε για λίγο. Και κάθε φορά που θα ακούμε τη φωνή σου, θα είναι σαν να μας θυμίζεις πως «Ανήκω σε Μένα», αλλά με έναν τρόπο θα ανήκεις πάντα και σε όλους εκείνους που σε αγάπησαν.
Καλό ταξίδι, Γιώργο…
Δεν είναι εύκολο να πούμε αντίο. Ίσως γιατί, για ανθρώπους που άφησαν τη φωνή τους μέσα στην ψυχή μας, δεν υπάρχει πραγματικό αντίο.
Υπάρχει μόνο ένα «Θα με Θυμηθείς».
Και εμείς, Γιώργο…
θα σε θυμόμαστε πάντα.
Γιώργος Πασχαλίδης
Πηγή: tvnea.com
