Η Αλιμιά είναι ένας ιδιαίτερα ανθεκτικός μεσογειακός θάμνος, με χαρακτηριστικό ασημόγκριζο φύλλωμα και ελάχιστες απαιτήσεις σε φροντίδα. Η μεγάλη αντοχή της στην ξηρασία, τον ήλιο και τις υψηλές θερμοκρασίες την κάνει ιδανική επιλογή για κήπους με δύσκολες συνθήκες.
Γενικά χαρακτηριστικά
Atriplex halimus η βοτανολογική ονομασία της και πρόκειται για πολυετή θάμνο που είναι αυτοφυής σε πολλές περιοχές της μεσογείου, όπως και στη χώρα μας. Ανήκει στα αλόφυτα, στα είδη δηλαδή που επιβιώνουν ακόμη και σε εδάφη με ιδιαίτερα ψηλή αλατότητα.
Το φύλλωμα είναι πυκνό και πολύκλαδο, με ύψος 1,5–2,5 μέτρα και ελαφρά πιο μικρή παράπλευρη ανάπτυξη. Διατηρείται στη διάρκεια όλου του έτους και μόνο σε περιοχές με έντονα ψυχρούς χειμώνες η Αλιμιά μπορεί να χάσει ένα μέρος του φυλλώματος, που ξαναβλασταίνει την άνοιξη.
Το φύλλωμά της είναι εδώδιμο, με χαρακτηριστική αλμυρή γεύση, ακόμη και όταν καλλιεργείται σε μη παραθαλάσσιες περιοχές, ενώ σε περιοχές που είναι αυτοφυής χρησιμοποιείται ως κτηνοτροφικό φυτό.
Η καλλωπιστική αξία της βασίζεται κυρίως στο πυκνό φύλλωμά της που έχει χαρακτηριστική γκριζοπράσινη έως ασημόλευκη απόχρωση. Εξαιτίας της απόχρωσής τους το φύλλωμα δημιουργεί εντυπωσιακές αντανακλάσεις στο φως του ήλιου και είναι ιδανικό για συνδυασμό της Αλιμιάς, στο ίδιο σημείο, με παρόμοιας όψης μεσογειακά φυτά.
Χρησιμοποιείται μεμονωμένα ή σε ομαδικές φυτεύσεις σε παρτέρια, μπορντούρες, διαδρόμους, βραχόκηπους ή για τη δημιουργία φυσικών φρακτών.
Ιδανική για μεσογειακούς, παραθαλάσσιους και χαμηλών απαιτήσεων κήπους, καθώς αναπτύσσεται ακόμη και σε φτωχά, ξηρά και αλατούχα εδάφη.
Καλλιεργείται και σε γλάστρες, αρκεί να έχουν το κατάλληλο μέγεθος για το εκτεταμένο ριζικό σύστημα του φυτού και να διαθέτουν καλή αποστράγγιση. Με τακτικό κλάδεμα διατηρείται σε πιο περιορισμένες διαστάσεις, ώστε να μπορεί να τοποθετηθεί ακόμη και σε μικρά ηλιόλουστα μπαλκόνια.
Φροντίδα ΘέσηΠροτιμά ηλιόλουστες θέσεις, όπου αναπτύσσεται πυκνότερα και το φύλλωμά της διατηρεί το χαρακτηριστικό ασημί χρώμα του, αν και ευδοκιμεί ικανοποιητικά και σε συνθήκες ημισκιάς.
Ιδιαίτερα ανθεκτική στη ζέστη, την ξηρασία αλλά και με αρκετή αντοχή και στις χαμηλές θερμοκρασίες. Μόνο ο παρατεταμένος παγετός μπορεί να προκαλέσει ζημιά στο φύλλωμα, για αυτό και σε περιοχές με ψυχρούς χειμώνες είναι προτιμότερο να φυτεύεται σε σχετικά προστατευμένη θέση.
Πρόκειται για ιδιαίτερα ανταγωνιστικό φυτό, δεσμεύει αποτελεσματικότερα νερό, συστατικά εδάφους και χώρο, έτσι πολύ κοντά της δύσκολα αναπτύσσονται άλλα φυτά. Έδαφος
Δεν έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις και αναπτύσσεται ακόμη και σε σχετικά φτωχά, αμμώδη ή ασβεστώδη εδάφη, αρκεί το χώμα της να διαθέτει πολύ καλή αποστράγγιση.
ΠότισμαΗ Αλιμιά έχει μικρές απαιτήσεις σε πότισμα, όταν έχει πλήρως εγκατασταθεί, οπότε και μπορεί να καλλιεργηθεί ακόμη και ως ξηρόφυτο, λαμβάνοντας μόνο τη φυσική υγρασία εδάφους και περιβάλλοντος.
Μόνο τον πρώτο χρόνο μετά τη φύτευση χρειάζεται τακτικότερο πότισμα, τα ζεστά διαστήματα του καλοκαιριού κάθε 4-5 ημέρες, και αφήνοντας το χώμα να στεγνώνει εντελώς μεταξύ των ποτισμάτων.
Νεαρά φυτά σε γλάστρα απαιτούν τακτικότερο πότισμα, τα πρώτα 1-2 χρόνια από τη φύτευσή τους.
Λίπανση
Δεν χρειάζεται συστηματική λίπανση. Αν το έδαφος είναι ιδιαίτερα άγονο μπορεί να προστεθεί την άνοιξη ένα ενισχυτικό για πράσινα φυτά, σε μικρή ποσότητα.
ΚλάδεμαΔεν απαιτεί αυστηρό ή συστηματικό κλάδεμα.
Αρχές της άνοιξης αφαιρούνται τα ξερά ή κατεστραμμένα κλαδιά και, αν χρειάζεται, μικρό μέρος του φυλλώματος ώστε το φυτό να διατηρεί τη συμπαγή του όψη.
Ανθοφορία – Πολλαπλασιασμός
Η Αλιμιά ανθίζει στη διάρκεια της άνοιξης. Τα μικρά άνθη, χωρίς ιδιαίτερη διακοσμητική αξία, εμφανίζονται σε ταξιανθίες και έχουν αρχικά πρασινωπό και στη συνέχεια κοκκινωπό - μωβ χρώμα.
Πολλαπλασιάζεται με σπόρους ή μαλακά μοσχεύματα, στη διάρκεια του καλοκαιριού.
Διαβάστε επίσης:
Βεστρίγκια. Το ανθεκτικό ...παραθαλάσσιο δεντρολίβανο
SHARE
soulouposeto
