2012-03-06 19:17:29
Γράφει ο Ονόμαρχος
Παρακολουθούμε τον τελευταίο καιρό τις εξελίξεις οιοποίες έχουν κοστίσει και κοστίζουν πολλά δεινά στον λαό μας, που είναι σεόλους μας γνωστά. Παρακολουθούμε παράλληλα και τις κομματικές συμπεριφορές, τιςπολιτικές κωλοτούμπες και τα «ψηφίζω-δεν ψηφίζω» βουλευτών των κομμάτων της συγκυβέρνησηςκαι των μνημονίων. Κοινό χαρακτηριστικό τους, η έλλειψη πολιτικής επάρκειας, η έλλειψησοβαρότητας, η πολιτική τους μικρότητα. Ακατάλληλοι άνθρωποι, «άχρηστοιιιιιι»(που έλεγε και κάτοικος της............ Ηλείας την περίοδο των πυρκαγιών), ηγέτες «της μιαςπιθαμής» (ή αλλιώς … «της πορδής»), που έκαναν τους καμπόσους όσο υπήρχαν τα τζάμπαλεφτά της ΕΕ, ενώ τώρα που στέρεψαν φάνηκε πόσο ανίδεοι και επικίνδυνοι είναι,περιτριγυρισμένοι από ένα κάρο λαμόγια , γλιφτρόνια και τεμπελόσκυλα, τα περισσότερασιτιζόμενα από τον δημόσιο κορβανά, δηλ. από τους πολίτες. Τόσο σπουδαίοι και «λαοπρόβλητοι»άνθρωποι, με «συνείδηση» αρκετοί εξ αυτών (που την επικαλούνται όταν τους βολεύει,που δεν τη βρίσκεις όμως όταν λογικά θα έπρεπε να την διαθέτουν –δες Σάμαινα,δες πυρκαγιές Ηλείας, δες βιβλία στα σχολεία κλπ.).
Όμως το θέμα μας εδώ δεν είναι αυτό. Το θέμα μας αφοράτο ΚΚΕ. Αφορά αυτό το κόμμα που έχει επιδείξει εντυπωσιακό ηρωισμό στο παρελθόνκαι έχει πιστωθεί με επαίνους για τη σταθερή, καθαρή γραμμή και πολιτική τουστάση. Ηρωισμό που τον οφείλει στην αταλάντευτη πίστη χιλιάδων μελών καιαγωνιστών του, στο ίδιο, στην πολιτική του ορθότητα, στην πατριωτική του στάση.Ένας ηρωισμό απλών ανθρώπων, που τίμησαν και κόσμησαν αυτό το κόμμα με τους αγώνεςκαι τις θυσίες τους, με την προσφορά αίματος και ζωής πολλοί εξ αυτών, μεταλαιπωρίες και βασανισμό, τόσο οι ίδιοι όσο και οι οικογένειες τους.Έχοντας όλα τα παραπάνω υπόψη, νομίζω ευλόγωςαναρωτιέται κανείς: πού βρίσκεται και τι κάνει το ΚΚΕ σήμερα; Η απάντηση είναιμάλλον «παράταιρη». Σήμερα το ΚΚΕ βρίσκεται εγκλωβισμένο σε έναν γυάλινο πύργο,περιτοιχισμένο με μπόλικες αναλύσεις και πολύ μελέτη, με αμετακίνητη καισταθερή την πατούσα τους στο στέρεο έδαφος που λέγεται Περισσός, τελώντας σεδιατεταγμένη κώφωση και τύφλωση (απλό καταρράκτη ελπίζω) απέναντι σε αυτό που γίνεταιέξω, στην κοινωνία, στις γειτονιές, στις οικογένειες. Τι κι αν διαθέτει ένανμεγάλο αριθμό «Κομματικών Οργανώσεων Βάσης», τι και αν διαθέτει το «τελειότερο»εργαλείο ανάλυσης των κοινωνικών-οικονομικών-πολιτικών εξελίξεων (τονΜαρξισμό-Λενινισμό) με πολυμορφωμένο δυναμικό και στελέχη αναμφιβόλου(θεωρητικής) ικανότητας… Το αποτέλεσμα είναι μάλλον αποκαρδιωτικό: μία τρύπαστο νερό! Μπορεί και δύο…Γιατί αυτή η αναποτελεσματικότητα; Γιατί, ενώ οισυνθήκες είναι πρωτοφανείς, εντυπωσιακά επαναστατικές, η κρίση μεγαλώνει, ηαγανάκτηση φτάνει σε πρωτόγνωρα επίπεδα, η χώρα απειλείται ευθέως και άμεσα, οιάνθρωποι (προλετάριοι και μη-δηλ. τα φτωχά στρώματα και όχι μόνον)συνθλίβονται, γενιές ολόκληρες κινδυνεύουν να ευνουχιστούν παραγωγικά, συναισθηματικάκαι ψυχολογικά… γιατί λοιπόν το ΚΚΕ είναι «μακριά και εκτός»; Γιατί, ένα κόμμαμε τέτοια πατριωτική δράση και αγωνιστικότητα που δύσκολα θα μπορούσε να τηναμφισβητήσει κανείς, μένει «στην απέναντι»; Γιατί δεν γίνεται ο στυλοβάτης, οκύριος παράγοντας αντίστασης και οργάνωσης ενός κινήματος «αντεπίθεσης» μεστόχο την ανατροπή των μνημονίων, του καθεστώτος της υποτέλειας με στόχευση τηνεξουσία; Γιατί με όλες τις κινήσεις του, δείχνει ότι σταθερά βρίσκεται όχι μαζί, αλλά απέναντι σε κάθε νέα μορφήδράσης που ο λαός προσπαθεί να εφαρμόσει σε μία προσπάθεια να αντιπαλέψει τηνκρίση, σε μια προσπάθεια να εξασφαλίσει την επιβίωσή τους; (π.χ. η περίπτωση τηςπατάτας) Γιατί όλα είναι «εξ ορισμού» αντιδραστικά, οπορτουνιστικά και δεν ξέρω‘γω τι άλλο χαρακτηρισμό θα βρει να χρησιμοποιήσει αύριο; Γιατί δεν μας δείχνει-εντέλει- ΠΡΑΚΤΙΚΑ ποιο είναι το σωστό μέτρο για αν αντιμετωπίσουμε τους μεσάζοντες,για παράδειγμα, τις τράπεζες, τα χαράτσια, την ξενοδουλία, την υποτέλεια; Γιατί δεν στήνει «σύστημα» ανακούφισης τουλαού δικής του λογικής και έμπνευσης; Γιατί δεν βάζει τους δικούς τουαγρότες-μέλη του να στήσουν μία λαϊκού τύπου διαδικασία προώθησης των αγροτικώνπροϊόντων στην αγορά χωρίς μεσάζοντες; Επιτέλους, τι περιμένει; Δεν ξέρω αν πράγματι «κάτι» περιμένει, π.χ. τηνπερισσότερη εξαθλίωση του κόσμου ο οποίος μετά, ως ώριμο φρούτο, «θα πέσει» στηγραμμή του ΚΚΕ και έτσι θα προκληθούν συνθήκες επανάστασης. Εκείνο που βλέπω είναιότι αργούν πολύ εκεί στον Περισσό και «δεν θα προκάνουν», που έλεγε και οΧαρίλαος. Δεν θα προκάνουν γιατί θα τους έχουν πάρει μπροστά τα γεγονότα και θατρέχουν από πίσω τους ασθμαίνοντας-για να μην πω ότι ήδη τρέχουν… Αργούν να ξυπνήσουν,και δεν ξέρω αν αυτό οφείλεται στο ότι δεν έχουν ρυθμίσει σωστά το «επαναστατικότους ξυπνητήρι» ή εάν πράγματι φοβούνται. Φοβούνται τις ευθύνες, την εξουσία… Μιλούν αόριστα για μία μελλοντική «λαϊκήεξουσία» (κάτι σαν τη Δεύτερη Παρουσία;), ενώ σήμερα το επιτακτικό καθήκον τουλαϊκού κινήματος είναι ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΑΠΌ ΑΥΤΟΥΣ (που την κατέχουν τόσεςδεκαετίες)! Να πάρουμε την εξουσία, είναι το κύριο! Να τους διώξουμε! Να απαλλαγούμεαπό αυτούς, τα μνημόνιά τους και τις δανειακές τους συμβάσεις! Και αμέσως μετάνα στήσουμε ένα κράτος, μια Δημοκρατία, που θα είναι πλατιά και θα εξυπηρετείτα συμφέροντα του λαού και της Πατρίδας! Αυτοί είναι οι άμεσοι στόχοι! Μετά, ανο λαός δώσει την έγκριση του στο ΚΚΕ ναεφαρμόσει το πρόγραμμά τους, κάντε την εσείς του ΚΚΕ περισσότερο λαϊκή, δεν θα σαςπει κανείς τίποτα! Γιατί να περιμένετε τις εξελίξεις (τις αμφίβολες) για νακάνετε ..επανάσταση με έναν λαό εξαθλιωμένο και δεν κάνετε τις κινήσεις σας σήμερα,που υπάρχουν μεγάλες δυνατότητες και σίγουρες; Και στην τελική (δεν μπορώ νααποφύγω το ερώτημα), τι ρόλο παίζετε ακριβώς;
Πώς θαγυρίσει ο «κόσμος τούμπα».Ποιο είναι το δυνατό σημείο του ΚΚΕ στην προς ταέξω παρουσία τους; Τα εκλογικά του ποσοστά (όσο και αν δεν το παραδέχοντια).Δυστυχώς δεν είναι οι αγώνες του… Τι γίνεται στο εσωτερικό του και στους ψηφοφόρουςτου; Όλοι βλέπουν αυτό που βλέπουν και οι εκτός ΚΚΕ: ότι οι εξελίξεις τρέχουνκαι η ανάγκη της ενότητας της Αριστεράς είναι πλέον ολοφάνερη. Ότι το ΚΚΕ έχειιστορική ευθύνη να δουλέψει προς αυτή την κατεύθυνση και να «ασκήσει» τονπατριωτικό του ρόλο. «Εάν πιστεύουμε αυτά που λέμε», λένε μέλη του ΚΚΕ, «πρέπεινα προχωρήσουμε στην ενότητα». Η ηγεσία φαίνεται να «κρατά» μεγάλο μέρος τωνδυνάμεων του κόμματος χρησιμοποιώντας διάφορα «τρυκ» ουσιαστικά, προσπαθώνταςνα στήσει «αναχώματα» για να έχει επιχειρήματα να πείθει τα μέλη του ότι «εμείςείμαστε διαφορετικοί από τους άλλους-είμαστε κομμουνιστές, αυτοί είναι …αριστεροί»(!).Έτσι, ακούμε κατά καιρούς μία έξω από την ΕΕ και το ευρώ, την άλλη έξω από τηνΕΕ αλλά όχι από το ευρώ (ως και η ανακοίνωση για το κίνημα της πατάτας σε αυτήτην κατεύθυνση κινείται), πυροτεχνήματα εν είδη συκοφαντίας περί οπορτουνισμού,σεχταρισμού και ένα σωρό άλλα ανούσια που κανείς σήμερα δεν τα καταλαβαίνει(παρά μόνο τα κομματικά επιτελεία ίσως), που για τον λαό δεν λένε τίποτα καιδεν τους δίνει καμία σημασία. Κουβέντες που έχουν αξία μόνο για τα …κομματικάαρχεία και τις εσωκομματικές συνδιασκέψεις. Κουβέντες και όροι που ακούγονταιμόνο και μόνο για να ησυχάζει η κομματική συνείδησή τους. Ο λαός άλλα ζητά καιστο ΚΚΕ δεν τα βρίσκει, και αυτό πρέπει να απασχολεί το ΚΚΕ. Και εάν δεν «έρθει»το ΚΚΕ δίπλα στον λαό να συμπορευτεί, δεν πειράζει, ο λαός μπορεί να τραβήξειτην ανηφόρα του και χωρίς το ΚΚΕ, και ας μην απορήσουν ορισμένοι εάν τελικά τακαταφέρει.Ως πρόσφατα, τα δημοσκοπικά ποσοστά του ΚΚΕ ήτανμεγαλύτερα από του Συριζα (το… «αντίπαλο δέος»!), οπότε «όλα καλά» στονΠερισσό. Από σήμερα όμως, φαίνεται ότι κάτι αλλάζει… Δεν θέλω να φανταστώ τηνεπόμενη μέρα στον Περισσό αν στις εκλογές ο Σύριζα τους ξεπεράσει! Δεν θέλω νατην φανταστώ με τίποτα! Ούτε θέλω να φανταστώ τις αποφάσεις μιας από τις επόμενεςΟλομέλειες που μετά από καιρό –χρόνια ίσως- θα ασχοληθεί με τις πολιτικές επιλογές,στρατηγική, τακτική κλπ.- της σημερινής ηγεσίας του ΚΚΕ…! Αν και, διαβάζονταςαποφάσεις άλλων Ολομελειών, υποψιάζομαι τι θα γράφει… «η τότε ηγεσία τουκόμματος δεν μπόρεσε να εκτιμήσει σωστά στις δύσκολες εκείνες συνθήκες τις πραγματικέςεπαναστατικές δυνατότητες…».. «δεν μπόρεσε να αξιοποιήσει την αγωνιστικήδιάθεση μεγάλου μέρους του λαού και να την μετουσιώσει σε επαναστατική πράξη…» …«λειτούργησε ευθυνόφοβα, λαθεμένα…»… «…αποδείχτηκε κατώτερη των περιστάσεων…»…Βλέπω τώρα, αφού κατάλαβαν τι οργή προκάλεσε στον κόσμο εκείνη η ανακοίνωση (που είναι σημαδιακή γιατί δείχνει την αναντιστοιχία της πολιτικής τους από την πραγματικότητα), βγαίνουν και προσπαθούν να μαζέψουν τα ασυμάζευτα! Πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα αν το ΚΚΕ είχε πάρει πρωτοβουλίες έγκαιρα για να βοηθήσιε τον λαό να αντιμετωπίσει την κρίση με πρακτικό τρόπο! Πόσο διαφορετική θα ήταν η στάση του λαού απέναντι στο ΚΚΕ αν "το κόμμα του λαού" έπαιρνε πρακτικές πρωτοβουλίες και εφάρμοζε αυτά που πρεσβεύει σε κάθε γειτονιά και χωριό για να ανακουφιστεί ο κόσμος και να στηριχθεί στην καθημερινότητά του! Πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα αν το ΚΚΕ ηταν εκεί, μέσα στη ζωή, να παλεύει μαζί με το λαό! Αντί για αυτά, επιλέγει άλλη μια φορά να σταθεί στο απέναντι πεζοδρόμιο και να πετροβολά κάθε προσπάθεια που εκδηλώνεται και που δεν βρίσκεται υπό τον μανδύα του! Και τρέχουν, σαν κατι ανάμεσα σε Κασσάνδρες και κυράΓιωργίτσες, και ωρύονται τα στελέχη του στα κανάλια "αυτό το κίνημα θα αποτύχει όπως των αγανακτησμένων"! Ε, και λοιπόν; Αν αποτύχει, θα έχουμε κερδίσει σε εμπειρία, θα έχουμε δημιουργήσει ένα προηγούμενο, θα έχουμε δείξει έναν άλλο δρόμο! Εμείς... οι πολίτες, παραγωγοί και καταναλωτές! Που μπορεί να ξαναδοκιμασουμε με καλύτερες προοπτικές! Θα έχουμε κερδίσει στον τομέα την λαϊκής δράσης, της δημοκρατίας, τηςπροοπτικής! Άλλωστε, όλοι οι αγώνες και οι απεργίες του ΚΚΕ είναι εξ ορισμού και από την αρχή επιτυχημένες; Μήπως και το κίνημα των αγανακτισμένων δεν έχει συμβάλει στις πολιτικές εξελίξεις; Μήπως τα γεγονότα της 28ης Οκτωβρίου (χωρίς το ΚΚΕ) δεν έπαιξαν τον ρόλο τους; "Τίποτα δεν πάει χαμένο", λέει η διαλεχτική, αν τους θυμίζει τίποτα αυτό εκεί στον Περισσό! Δυστυχώς για αυτούς, ο λαός-αλλά και τα μέλη και οι φίλοι του, απ' ό,τι ακούω- βγάζει τα συμπεράσματά του.Καλά κρασιά σύντροφοι! Κρίμα την μεγάλη εμπειρία τελικά & τη μεγάλη μαρξιστικο-λενινιστική μορφω-κτάρτιση…Ονόμαρχος Kafeneio
Παρακολουθούμε τον τελευταίο καιρό τις εξελίξεις οιοποίες έχουν κοστίσει και κοστίζουν πολλά δεινά στον λαό μας, που είναι σεόλους μας γνωστά. Παρακολουθούμε παράλληλα και τις κομματικές συμπεριφορές, τιςπολιτικές κωλοτούμπες και τα «ψηφίζω-δεν ψηφίζω» βουλευτών των κομμάτων της συγκυβέρνησηςκαι των μνημονίων. Κοινό χαρακτηριστικό τους, η έλλειψη πολιτικής επάρκειας, η έλλειψησοβαρότητας, η πολιτική τους μικρότητα. Ακατάλληλοι άνθρωποι, «άχρηστοιιιιιι»(που έλεγε και κάτοικος της............ Ηλείας την περίοδο των πυρκαγιών), ηγέτες «της μιαςπιθαμής» (ή αλλιώς … «της πορδής»), που έκαναν τους καμπόσους όσο υπήρχαν τα τζάμπαλεφτά της ΕΕ, ενώ τώρα που στέρεψαν φάνηκε πόσο ανίδεοι και επικίνδυνοι είναι,περιτριγυρισμένοι από ένα κάρο λαμόγια , γλιφτρόνια και τεμπελόσκυλα, τα περισσότερασιτιζόμενα από τον δημόσιο κορβανά, δηλ. από τους πολίτες. Τόσο σπουδαίοι και «λαοπρόβλητοι»άνθρωποι, με «συνείδηση» αρκετοί εξ αυτών (που την επικαλούνται όταν τους βολεύει,που δεν τη βρίσκεις όμως όταν λογικά θα έπρεπε να την διαθέτουν –δες Σάμαινα,δες πυρκαγιές Ηλείας, δες βιβλία στα σχολεία κλπ.).
Όμως το θέμα μας εδώ δεν είναι αυτό. Το θέμα μας αφοράτο ΚΚΕ. Αφορά αυτό το κόμμα που έχει επιδείξει εντυπωσιακό ηρωισμό στο παρελθόνκαι έχει πιστωθεί με επαίνους για τη σταθερή, καθαρή γραμμή και πολιτική τουστάση. Ηρωισμό που τον οφείλει στην αταλάντευτη πίστη χιλιάδων μελών καιαγωνιστών του, στο ίδιο, στην πολιτική του ορθότητα, στην πατριωτική του στάση.Ένας ηρωισμό απλών ανθρώπων, που τίμησαν και κόσμησαν αυτό το κόμμα με τους αγώνεςκαι τις θυσίες τους, με την προσφορά αίματος και ζωής πολλοί εξ αυτών, μεταλαιπωρίες και βασανισμό, τόσο οι ίδιοι όσο και οι οικογένειες τους.Έχοντας όλα τα παραπάνω υπόψη, νομίζω ευλόγωςαναρωτιέται κανείς: πού βρίσκεται και τι κάνει το ΚΚΕ σήμερα; Η απάντηση είναιμάλλον «παράταιρη». Σήμερα το ΚΚΕ βρίσκεται εγκλωβισμένο σε έναν γυάλινο πύργο,περιτοιχισμένο με μπόλικες αναλύσεις και πολύ μελέτη, με αμετακίνητη καισταθερή την πατούσα τους στο στέρεο έδαφος που λέγεται Περισσός, τελώντας σεδιατεταγμένη κώφωση και τύφλωση (απλό καταρράκτη ελπίζω) απέναντι σε αυτό που γίνεταιέξω, στην κοινωνία, στις γειτονιές, στις οικογένειες. Τι κι αν διαθέτει ένανμεγάλο αριθμό «Κομματικών Οργανώσεων Βάσης», τι και αν διαθέτει το «τελειότερο»εργαλείο ανάλυσης των κοινωνικών-οικονομικών-πολιτικών εξελίξεων (τονΜαρξισμό-Λενινισμό) με πολυμορφωμένο δυναμικό και στελέχη αναμφιβόλου(θεωρητικής) ικανότητας… Το αποτέλεσμα είναι μάλλον αποκαρδιωτικό: μία τρύπαστο νερό! Μπορεί και δύο…Γιατί αυτή η αναποτελεσματικότητα; Γιατί, ενώ οισυνθήκες είναι πρωτοφανείς, εντυπωσιακά επαναστατικές, η κρίση μεγαλώνει, ηαγανάκτηση φτάνει σε πρωτόγνωρα επίπεδα, η χώρα απειλείται ευθέως και άμεσα, οιάνθρωποι (προλετάριοι και μη-δηλ. τα φτωχά στρώματα και όχι μόνον)συνθλίβονται, γενιές ολόκληρες κινδυνεύουν να ευνουχιστούν παραγωγικά, συναισθηματικάκαι ψυχολογικά… γιατί λοιπόν το ΚΚΕ είναι «μακριά και εκτός»; Γιατί, ένα κόμμαμε τέτοια πατριωτική δράση και αγωνιστικότητα που δύσκολα θα μπορούσε να τηναμφισβητήσει κανείς, μένει «στην απέναντι»; Γιατί δεν γίνεται ο στυλοβάτης, οκύριος παράγοντας αντίστασης και οργάνωσης ενός κινήματος «αντεπίθεσης» μεστόχο την ανατροπή των μνημονίων, του καθεστώτος της υποτέλειας με στόχευση τηνεξουσία; Γιατί με όλες τις κινήσεις του, δείχνει ότι σταθερά βρίσκεται όχι μαζί, αλλά απέναντι σε κάθε νέα μορφήδράσης που ο λαός προσπαθεί να εφαρμόσει σε μία προσπάθεια να αντιπαλέψει τηνκρίση, σε μια προσπάθεια να εξασφαλίσει την επιβίωσή τους; (π.χ. η περίπτωση τηςπατάτας) Γιατί όλα είναι «εξ ορισμού» αντιδραστικά, οπορτουνιστικά και δεν ξέρω‘γω τι άλλο χαρακτηρισμό θα βρει να χρησιμοποιήσει αύριο; Γιατί δεν μας δείχνει-εντέλει- ΠΡΑΚΤΙΚΑ ποιο είναι το σωστό μέτρο για αν αντιμετωπίσουμε τους μεσάζοντες,για παράδειγμα, τις τράπεζες, τα χαράτσια, την ξενοδουλία, την υποτέλεια; Γιατί δεν στήνει «σύστημα» ανακούφισης τουλαού δικής του λογικής και έμπνευσης; Γιατί δεν βάζει τους δικούς τουαγρότες-μέλη του να στήσουν μία λαϊκού τύπου διαδικασία προώθησης των αγροτικώνπροϊόντων στην αγορά χωρίς μεσάζοντες; Επιτέλους, τι περιμένει; Δεν ξέρω αν πράγματι «κάτι» περιμένει, π.χ. τηνπερισσότερη εξαθλίωση του κόσμου ο οποίος μετά, ως ώριμο φρούτο, «θα πέσει» στηγραμμή του ΚΚΕ και έτσι θα προκληθούν συνθήκες επανάστασης. Εκείνο που βλέπω είναιότι αργούν πολύ εκεί στον Περισσό και «δεν θα προκάνουν», που έλεγε και οΧαρίλαος. Δεν θα προκάνουν γιατί θα τους έχουν πάρει μπροστά τα γεγονότα και θατρέχουν από πίσω τους ασθμαίνοντας-για να μην πω ότι ήδη τρέχουν… Αργούν να ξυπνήσουν,και δεν ξέρω αν αυτό οφείλεται στο ότι δεν έχουν ρυθμίσει σωστά το «επαναστατικότους ξυπνητήρι» ή εάν πράγματι φοβούνται. Φοβούνται τις ευθύνες, την εξουσία… Μιλούν αόριστα για μία μελλοντική «λαϊκήεξουσία» (κάτι σαν τη Δεύτερη Παρουσία;), ενώ σήμερα το επιτακτικό καθήκον τουλαϊκού κινήματος είναι ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΑΠΌ ΑΥΤΟΥΣ (που την κατέχουν τόσεςδεκαετίες)! Να πάρουμε την εξουσία, είναι το κύριο! Να τους διώξουμε! Να απαλλαγούμεαπό αυτούς, τα μνημόνιά τους και τις δανειακές τους συμβάσεις! Και αμέσως μετάνα στήσουμε ένα κράτος, μια Δημοκρατία, που θα είναι πλατιά και θα εξυπηρετείτα συμφέροντα του λαού και της Πατρίδας! Αυτοί είναι οι άμεσοι στόχοι! Μετά, ανο λαός δώσει την έγκριση του στο ΚΚΕ ναεφαρμόσει το πρόγραμμά τους, κάντε την εσείς του ΚΚΕ περισσότερο λαϊκή, δεν θα σαςπει κανείς τίποτα! Γιατί να περιμένετε τις εξελίξεις (τις αμφίβολες) για νακάνετε ..επανάσταση με έναν λαό εξαθλιωμένο και δεν κάνετε τις κινήσεις σας σήμερα,που υπάρχουν μεγάλες δυνατότητες και σίγουρες; Και στην τελική (δεν μπορώ νααποφύγω το ερώτημα), τι ρόλο παίζετε ακριβώς;
Πώς θαγυρίσει ο «κόσμος τούμπα».Ποιο είναι το δυνατό σημείο του ΚΚΕ στην προς ταέξω παρουσία τους; Τα εκλογικά του ποσοστά (όσο και αν δεν το παραδέχοντια).Δυστυχώς δεν είναι οι αγώνες του… Τι γίνεται στο εσωτερικό του και στους ψηφοφόρουςτου; Όλοι βλέπουν αυτό που βλέπουν και οι εκτός ΚΚΕ: ότι οι εξελίξεις τρέχουνκαι η ανάγκη της ενότητας της Αριστεράς είναι πλέον ολοφάνερη. Ότι το ΚΚΕ έχειιστορική ευθύνη να δουλέψει προς αυτή την κατεύθυνση και να «ασκήσει» τονπατριωτικό του ρόλο. «Εάν πιστεύουμε αυτά που λέμε», λένε μέλη του ΚΚΕ, «πρέπεινα προχωρήσουμε στην ενότητα». Η ηγεσία φαίνεται να «κρατά» μεγάλο μέρος τωνδυνάμεων του κόμματος χρησιμοποιώντας διάφορα «τρυκ» ουσιαστικά, προσπαθώνταςνα στήσει «αναχώματα» για να έχει επιχειρήματα να πείθει τα μέλη του ότι «εμείςείμαστε διαφορετικοί από τους άλλους-είμαστε κομμουνιστές, αυτοί είναι …αριστεροί»(!).Έτσι, ακούμε κατά καιρούς μία έξω από την ΕΕ και το ευρώ, την άλλη έξω από τηνΕΕ αλλά όχι από το ευρώ (ως και η ανακοίνωση για το κίνημα της πατάτας σε αυτήτην κατεύθυνση κινείται), πυροτεχνήματα εν είδη συκοφαντίας περί οπορτουνισμού,σεχταρισμού και ένα σωρό άλλα ανούσια που κανείς σήμερα δεν τα καταλαβαίνει(παρά μόνο τα κομματικά επιτελεία ίσως), που για τον λαό δεν λένε τίποτα καιδεν τους δίνει καμία σημασία. Κουβέντες που έχουν αξία μόνο για τα …κομματικάαρχεία και τις εσωκομματικές συνδιασκέψεις. Κουβέντες και όροι που ακούγονταιμόνο και μόνο για να ησυχάζει η κομματική συνείδησή τους. Ο λαός άλλα ζητά καιστο ΚΚΕ δεν τα βρίσκει, και αυτό πρέπει να απασχολεί το ΚΚΕ. Και εάν δεν «έρθει»το ΚΚΕ δίπλα στον λαό να συμπορευτεί, δεν πειράζει, ο λαός μπορεί να τραβήξειτην ανηφόρα του και χωρίς το ΚΚΕ, και ας μην απορήσουν ορισμένοι εάν τελικά τακαταφέρει.Ως πρόσφατα, τα δημοσκοπικά ποσοστά του ΚΚΕ ήτανμεγαλύτερα από του Συριζα (το… «αντίπαλο δέος»!), οπότε «όλα καλά» στονΠερισσό. Από σήμερα όμως, φαίνεται ότι κάτι αλλάζει… Δεν θέλω να φανταστώ τηνεπόμενη μέρα στον Περισσό αν στις εκλογές ο Σύριζα τους ξεπεράσει! Δεν θέλω νατην φανταστώ με τίποτα! Ούτε θέλω να φανταστώ τις αποφάσεις μιας από τις επόμενεςΟλομέλειες που μετά από καιρό –χρόνια ίσως- θα ασχοληθεί με τις πολιτικές επιλογές,στρατηγική, τακτική κλπ.- της σημερινής ηγεσίας του ΚΚΕ…! Αν και, διαβάζονταςαποφάσεις άλλων Ολομελειών, υποψιάζομαι τι θα γράφει… «η τότε ηγεσία τουκόμματος δεν μπόρεσε να εκτιμήσει σωστά στις δύσκολες εκείνες συνθήκες τις πραγματικέςεπαναστατικές δυνατότητες…».. «δεν μπόρεσε να αξιοποιήσει την αγωνιστικήδιάθεση μεγάλου μέρους του λαού και να την μετουσιώσει σε επαναστατική πράξη…» …«λειτούργησε ευθυνόφοβα, λαθεμένα…»… «…αποδείχτηκε κατώτερη των περιστάσεων…»…Βλέπω τώρα, αφού κατάλαβαν τι οργή προκάλεσε στον κόσμο εκείνη η ανακοίνωση (που είναι σημαδιακή γιατί δείχνει την αναντιστοιχία της πολιτικής τους από την πραγματικότητα), βγαίνουν και προσπαθούν να μαζέψουν τα ασυμάζευτα! Πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα αν το ΚΚΕ είχε πάρει πρωτοβουλίες έγκαιρα για να βοηθήσιε τον λαό να αντιμετωπίσει την κρίση με πρακτικό τρόπο! Πόσο διαφορετική θα ήταν η στάση του λαού απέναντι στο ΚΚΕ αν "το κόμμα του λαού" έπαιρνε πρακτικές πρωτοβουλίες και εφάρμοζε αυτά που πρεσβεύει σε κάθε γειτονιά και χωριό για να ανακουφιστεί ο κόσμος και να στηριχθεί στην καθημερινότητά του! Πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα αν το ΚΚΕ ηταν εκεί, μέσα στη ζωή, να παλεύει μαζί με το λαό! Αντί για αυτά, επιλέγει άλλη μια φορά να σταθεί στο απέναντι πεζοδρόμιο και να πετροβολά κάθε προσπάθεια που εκδηλώνεται και που δεν βρίσκεται υπό τον μανδύα του! Και τρέχουν, σαν κατι ανάμεσα σε Κασσάνδρες και κυράΓιωργίτσες, και ωρύονται τα στελέχη του στα κανάλια "αυτό το κίνημα θα αποτύχει όπως των αγανακτησμένων"! Ε, και λοιπόν; Αν αποτύχει, θα έχουμε κερδίσει σε εμπειρία, θα έχουμε δημιουργήσει ένα προηγούμενο, θα έχουμε δείξει έναν άλλο δρόμο! Εμείς... οι πολίτες, παραγωγοί και καταναλωτές! Που μπορεί να ξαναδοκιμασουμε με καλύτερες προοπτικές! Θα έχουμε κερδίσει στον τομέα την λαϊκής δράσης, της δημοκρατίας, τηςπροοπτικής! Άλλωστε, όλοι οι αγώνες και οι απεργίες του ΚΚΕ είναι εξ ορισμού και από την αρχή επιτυχημένες; Μήπως και το κίνημα των αγανακτισμένων δεν έχει συμβάλει στις πολιτικές εξελίξεις; Μήπως τα γεγονότα της 28ης Οκτωβρίου (χωρίς το ΚΚΕ) δεν έπαιξαν τον ρόλο τους; "Τίποτα δεν πάει χαμένο", λέει η διαλεχτική, αν τους θυμίζει τίποτα αυτό εκεί στον Περισσό! Δυστυχώς για αυτούς, ο λαός-αλλά και τα μέλη και οι φίλοι του, απ' ό,τι ακούω- βγάζει τα συμπεράσματά του.Καλά κρασιά σύντροφοι! Κρίμα την μεγάλη εμπειρία τελικά & τη μεγάλη μαρξιστικο-λενινιστική μορφω-κτάρτιση…Ονόμαρχος Kafeneio
ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ
Σκουλήκι ο πρόγονος του Ανθρώπου
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ
