2014-04-22 18:52:04
Φωτογραφία για 4 χρόνια από το «έγκλημα του Καστελόριζου»
Σαν μαύρη επέτειος, την οποία θα θέλουν σχεδόν όλοι να ξεχάσουν - πλην ίσως των ηθικών και φυσικών αυτουργών της - αναφέρεται πλέον η 23η Απριλίου, η ημέρα δηλαδή της εισόδου της χώρας στα μνημόνια και στις μυλόπετρες της τρόικας.

Πριν απο τέσσερα χρόνια, το 2010, διάστημα που μοιάζει με αιώνας και άλλαξε μια για πάντα την Ελλάδα, ο τότε πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου ανακοίνωνε απο το Καστελόριζο, με εγκληματική αμεριμνησία, την ένταξη της χώρας στον λεγόμενο μηχανισμό στήριξης, που είχε δημιουργήσει η Άνγκελα Μέρκελ, τη λεγόμενη τρόικα, με τη συμμετοχή και την σιδηρά επίβλεψη του ΔΝΤ.

Χρειάστηκε να περάσουν τέσσερα ολόκληρα χρόνια για να αρχίσει να διαφαίνεται μια ελπίδα για την έξοδο της χώρας απο τη μέγγενη αυτή. Υπήρξε τόσο καταστροφική η πολιτική της τρόικας και των μνημονίων αυτήν την περίοδο, που πρώτος στόχος της κυβέρνησης που συγκροτήθηκε το 2012, ήταν η έξοδος απο αυτή την κατάσταση, κατι που διαβεβαιώνει ότι αρχίζει να συντελείται με την πρόσφατη έξοδο στις αγορές και πιθανόν με τη νεα συμφωνία για το ελληνικό χρέος - η αντιπολίτευση βέβαια την ίδια ώρα αμφισβητεί ότι δρομολογείται οποιαδήποτε απεξάρτηση απο τις μνημονιακές συνταγές.


Και ενώ όλοι ξορκίζουν τα μνημονια και την τρόικα, ο μόνος που επιμένει να επαίρεται ακόμη και σήμερα για εκείνη την δραματική επιλογή ειναι ο ίδιος ο Γιωργος Παπανδρέου.

Κι αυτό παρότι η ελληνική οικονομία παραμένει σε ύφεση, με την ελπίδα ότι ίσως φέτος, στο τέλος της χρονιάς, να δείξει σημάδια ανάπτυξης, μετά απο επτά χρόνια μείωσης του ΑΕΠ.

Παρότι η ανεργία σκαρφάλωσε στο 28% και το εισόδημα των ελλήνων συρρικνώθηκε ίσως και 30%. Μόνο ο κ. Παπανδρέου επιμένει να μιλά για ορθή επιλογή, όταν ακόμη και ευρωπαίοι παράγοντες, ακόμη και αξιωματούχοι του ΔΝΤ παραδέχονται ότι στη χώρα μας εφαρμόστηκαν λάθος πολιτικές και ουσιαστικά δόθηκε ενα "φάρμακο" που έβλαψε τον "ασθενή"!

Ακόμη και σήμερα ουδείς μπορεί να ερμηνεύσει με σαφήνεια και βεβαιότητα τις πραγματικές σκέψεις και προθέσεις του κ. Παπανδρέου. Ότι παρέλαβε ενα χρεοκοπημένο κράτος δεν υπαρχει πλέον αμφιβολία. Οι δικές του κινήσεις όμως το μοιραίο εξάμηνο απο τον Οκτώβριο του 2009 εώς τον Απρίλιο του 2010, αποδείχθηκαν απολύτως καταστροφικές και πάντως χειροτέρεψαν και δεν αντιμετώπισαν την κατάσταση.

Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει τι προσπαθούσε να πει ο κ. Παπανδρέου με το διάγγελμα, που έμελε να αλλάξει το ρου της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Ήταν ένα διάγγελμα με γλυκόπικρη γεύση, αδιόρατη ερμηνεία των πραγμάτων και διφορούμενες έννοιες. Εκ των υστέρων προκαλεί μόνο αρνητικά συναισθήματα, που κυμαίνονται από απογοήτευση και οργή, έως έκπληξη για το πόσο εύκολα επιστρατεύουν οι πολιτικοί βαρύγδουπες εκφράσεις, πόσο ελαφριά δίνουν υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα και πόσο εμπορεύονται φρούδες ελπίδες.

Έλεγε τότε ο κ. Παπανδρέου ότι «σήμερα, η κατάσταση στις αγορές απειλεί να αποδομήσει, όχι μόνο τις θυσίες του ελληνικού λαού, αλλά και την ομαλή πορεία της οικονομίας. Και κινδυνεύει να χαθεί η προσπάθεια που καταβάλλουν οι Έλληνες από τα ακόμη μεγαλύτερα επιτόκια δανεισμού και ακόμη χειρότερα από τη δυσκολία δανεισμού. Δεν θα το επιτρέψουμε. Ήρθε η στιγμή, το χρόνο που δεν μας δίνουν οι αγορές, αυτόν το χρόνο να μας τον δώσει η απόφαση που πήραμε όλοι μαζί οι ηγέτες των χωρών της Ευρώπης, για να στηριχθεί η Ελλάδα».

Κατά τον τότε πρωθυπουργό ήταν «ανάγκη εθνική και επιτακτική, να ζητήσουμε επισήμως από τους εταίρους μας την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης, που από κοινού δημιουργήσαμε στην ΕΕ. Έχω ήδη δώσει εντολή στον υπουργό Οικονομικών να κάνει τις απαραίτητες ενέργειες. Και οι εταίροι μας θα συνδράμουν άμεσα και αποφασιστικά, ώστε να παράσχουν στην Ελλάδα το απάνεμο λιμάνι που θα μας επιτρέψει να ξαναχτίσουμε το σκάφος μας με γερά και αξιόπιστα υλικά. Άλλα και να στείλουν και ένα ισχυρό μήνυμα στις αγορές, ότι η ΕΕ δεν παίζει και προστατεύει το κοινό μας συμφέρον και το κοινό μας νόμισμα».

Φρόντισε δε να ρίξει όλα τα βάρη στις παρελθούσες κυβερνήσεις, λέγοντας: «Ανακοινώθηκαν τα στοιχεία για το πραγματικό μέγεθος του ελλείμματος του 2009. Θύμισαν σε όλους μας τα ακατανόητα λάθη, τις παραλείψεις, τις εγκληματικές επιλογές και την καταιγίδα των προβλημάτων που μας κληροδότησε η προηγούμενη κυβέρνηση. Όλοι μας κληρονομήσαμε -η σημερινή κυβέρνηση και ο ελληνικός λαός- ένα σκάφος έτοιμο να βυθιστεί. Από την πρώτη μέρα σηκώσαμε τα μανίκια και με σκληρή δουλειά βαλθήκαμε να ανατρέψουμε αυτό το αρνητικό κλίμα. Καταστρώσαμε σχέδιο, πήραμε δύσκολα μέτρα, που πολλές φορές πόνεσαν, αλλά ανακτήσαμε την αξιοπιστία μας».

Και προσπάθησε στο τέλος να δώσει ελπίδες: «Δημιουργήσαμε νέες συμμαχίες. Μετά από έναν πραγματικό μαραθώνιο, διεκδικήσαμε και καταφέραμε να οδηγηθούμε σε μια ισχυρή απόφαση της ΕΕ για την στήριξη της χώρας μας, με ένα πρωτόγνωρο, για την ιστορία και τα δεδομένα της ΕΕ, μηχανισμό. Και εμείς και οι εταίροι μας στην ΕΕ, ελπίζαμε ότι αυτή η απόφαση θα αρκούσε για να ηρεμήσει και να συνετίσει τις αγορές, ώστε να μπορέσουμε να συνεχίσουμε τη χρηματοδότηση της χώρας μας με χαμηλότερα επιτόκια. Να υπάρξει, δηλαδή, η απαραίτητη νηνεμία, ώστε να αφιερωθούμε στο έργο μας, στις μεγάλες αλλαγές που χρειάζεται η χώρα, για να κάνουμε την οικονομία μας βιώσιμη, ανταγωνιστική. Οι αγορές δεν ανταποκρίθηκαν. Είτε γιατί δεν πίστεψαν στη βούληση της ΕΕ είτε γιατί κάποιοι αποφάσισαν να συνεχίσουν την κερδοσκοπία».

Ίσως θα προσέξει κανείς ότι μεγάλα κομμάτια του διαγγέλματος αυτού τα ακούμε ακόμα και σήμερα, αλλά αυτό θα απασχολήσει κάποιο άλλο αφιέρωμα τα επόμενα χρόνια.
seleo.gr
ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ NEWSNOWGR.COM
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ