Το παλιό αντικείμενο δίνει χαρακτήρα στον χώρο, όταν βρίσκει τη θέση που του αναλογεί.
Τα παλιά έπιπλα και αντικείμενα φέρουν ποιότητα, μνήμη και μια αίσθηση διαχρονικότητας που δύσκολα αντικαθίσταται. Μπορούν να λειτουργήσουν ως σημεία αναφοράς μέσα στο σύγχρονο σπίτι και να προσδώσουν προσωπική ταυτότητα. Όταν όμως συγκεντρώνονται χωρίς επιμέλεια, η παρουσία τους παύει να ενισχύει την αισθητική του χώρου και αρχίζει να τη βαραίνει. Τότε, χωρίς να αμφισβητείται η αξία τους, χαλά η ισορροπία του χώρου.
Η συσσώρευση που δεν έγινε από επιλογή
Στα περισσότερα σπίτια τα παλιά αντικείμενα δεν συγκεντρώθηκαν από σχεδιασμό, αλλά από συγκυρία. Ένα τραπέζι από τους γονείς, μια βιτρίνα από συγγενείς, ένα μπαούλο που «είναι κρίμα να φύγει», μικροαντικείμενα που κουβαλούν ιστορίες, ακόμη και παλιά έπιπλα ή αντικείμενα που βρήκαμε κάποια στιγμή πεταμένα και θελήσαμε να τους δώσουμε μια δεύτερη ευκαιρία. Κανένα από αυτά δεν είναι αδιάφορο. Το πρόβλημα αρχίζει όταν η παρουσία τους δεν επανεξετάζεται ποτέ. Δεν εξετάζουμε αν ταιριάζουν μεταξύ τους, αν εξυπηρετούν τον χώρο, αν επιτρέπουν στη διαρρύθμιση να εξελιχθεί. Απλώς μένουν γιατί απλώς δεν γίνεται να φύγουν.
Έτσι, η διακόσμηση δεν είναι αποτέλεσμα σύνθεσης αλλά διαδοχικών προσθηκών. Και κάθε νέα προσθήκη, όσο ποιοτική κι αν είναι, μειώνει λίγο ακόμη τον διαθέσιμο χώρο όχι μόνο για φως, για κίνηση, αλλά ακόμη και για να αναδεικνύονται πραγματικά τα ίδια τα αντικείμενα.
Όταν η μνήμη γεμίζει τον χώροΤα παλιά αντικείμενα έχουν συναισθηματικό βάρος. Δεν είναι απλώς έπιπλα· είναι πρόσωπα, στιγμές, οικογενειακές αφηγήσεις. Γι’ αυτό και η απομάκρυνσή τους συχνά μοιάζει με απώλεια. Όμως η μνήμη δεν κατοικεί μόνο στο υλικό. Μπορεί να διατηρηθεί και μέσα από λίγα, επιλεγμένα κομμάτια που πραγματικά εκφράζουν τη σχέση μας με το παρελθόν και αγαπημένους ανθρώπους.
Όταν κάθε αντικείμενο θεωρείται αδιαπραγμάτευτα αμετακίνητο, ο χώρος μας παύει να είναι τόπος καθημερινότητας και γίνεται αποθήκη μνήμης. Η λειτουργικότητα μειώνεται, η κίνηση δυσκολεύει, το βλέμμα δεν βρίσκει σημείο ηρεμίας. Κι ενώ η πρόθεση ήταν να διατηρηθεί η ταυτότητα, τελικά χάνεται η συνοχή του χώρου και η καθημερινή του λειτουργικότητα.
Η αισθητική κόπωση της υπερβολής
Ακόμη και τα πιο όμορφα vintage αντικείμενα, όταν συγκεντρώνονται πολλά μαζί, ανταγωνίζονται μεταξύ τους. Οι λεπτομέρειες ακυρώνονται, τα υλικά μπερδεύονται, οι γραμμές χάνουν την καθαρότητά τους. Αυτό που σε ένα δωμάτιο με περισσότερο ελεύθερο χώρο θα λειτουργούσε ως σημείο αναφοράς, μέσα σε ένα ήδη φορτωμένο περιβάλλον χάνει τη «δύναμή» του.
Η υπερβολή δεν αφαιρεί μόνο χώρο, αφαιρεί και νόημα. Ένα παλιό γραφείο ή μια καρέκλα αποκτούν αισθητική αξία όταν μπορούν να «σταθούν» μέσα στο σύγχρονο πλαίσιο. Όταν όμως περιβάλλονται από δεκάδες ακόμη αντικείμενα ίδιας έντασης, ή και πλήθος στοιχείων εντελώς διαφορετικού ύφους, η παρουσία τους γίνεται απλώς μέρος ενός οπτικού «θορύβου».
Η επιμέλεια ως πράξη σεβασμούΗ λύση δεν είναι η απόρριψη του παλιού, αλλά η επιμέλεια. Η συνειδητή επιλογή εκείνων των κομματιών που πραγματικά εκφράζουν την αισθητική μας αλλά και εξυπηρετούν τη ζωή μας σήμερα. Μερικές φορές, λιγότερα αντικείμενα επιτρέπουν στα σημαντικά να αναδειχθούν περισσότερο.
Ο χώρος χρειάζεται κενό για να αναπνεύσει. Χρειάζεται φως για να αναδειχθεί η υφή του ξύλου, η πατίνα του μετάλλου, οι λεπτομέρειες μιας παλιάς κατασκευής. Όταν αφαιρούμε, δεν διαγράφουμε το παρελθόν, το τοποθετούμε σε θέση που του αξίζει.
Η ισορροπία ως συνέχεια
Το παλιό μπορεί να συνυπάρξει με το σύγχρονο με τρόπο ουσιαστικό και διαχρονικό. Αρκεί να υπάρχει μέτρο. Η ποιότητα των αντικειμένων δεν αμφισβητείται, αυτό που χρειάζεται είναι να αποφασίσουμε είναι ποια από αυτά υπηρετούν πραγματικά τον χώρο μας σήμερα, σε μια διαδικασία που είναι διαρκής, αφού η διαμόρφωση και διακόσμηση του σπιτιού δεν είναι στατική, εξελίσσεται μαζί μας.
Όταν το παλιό επιλέγεται και δεν συσσωρεύεται, ο χώρος αποκτά ταυτότητα χωρίς να βαραίνει. Και τότε η μνήμη δεν περιορίζει τη ζωή μέσα στο σπίτι, αλλά τη συνοδεύει διακριτικά.
Πρακτικές κινήσεις που αποκαθιστούν την ισορροπίαΗ επαναξιολόγηση δεν σημαίνει απαραίτητα απομάκρυνση όλων των παλιών αντικειμένων. Μπορεί να ξεκινήσει με μικρές, στοχευμένες παρεμβάσεις.
Ένα έπιπλο με όμορφη κατασκευή αλλά κουρασμένο φινίρισμα μπορεί να βαφτεί και να αναπαλαιωθεί, αναπαλαιωθεί, ώστε να ενταχθεί πιο αρμονικά στο σύγχρονο περιβάλλον. Με αυτόν τον τρόπο διατηρείται η ποιότητά του, χωρίς να βαραίνει αισθητικά τον χώρο.
Τα μικροαντικείμενα, αντί να διασκορπίζονται σε κάθε επιφάνεια, μπορούν να οργανωθούν ως επιμελημένη συλλογή. Μια ενιαία σύνθεση σε ράφι, βιτρίνα ή μπουφέ επιτρέπει στο βλέμμα να τα αντιληφθεί ως σύνολο και όχι ως οπτικό θόρυβο. Η συγκέντρωση δίνει νόημα και μειώνει την αίσθηση ακαταστασίας.
Σε κάποιες περιπτώσεις η αποδέσμευση είναι η πιο ενδεδειγμένη λύση. Κάποια αντικείμενα μπορούν να χαριστούν σε ανθρώπους που θα τα εκτιμήσουν και θα τα επαναχρησιμοποιήσουν, να μεταφερθούν σε ένα εξοχικό σπίτι ή να αποθηκευτούν με φροντίδα, αν πραγματικά έχουν σημαντική συναισθηματική αξία. Η επιλογή δεν αναιρεί τη μνήμη, απλώς της δίνει διαφορετική μορφή.
Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις όπου η λύση δεν βρίσκεται στην αφαίρεση αλλά στη συνειδητή υιοθέτηση ενός μαξιμαλιστικού ύφους διακόσμησης. Αν κάποιος δεν επιθυμεί να αποχωριστεί τα παλιά του αντικείμενα, μπορεί να επιλέξει να οργανώσει τον χώρο που βρίσκονται αυτά, με σαφή αισθητική κατεύθυνση. Ο μαξιμαλισμός, όμως, απαιτεί συνοχή, χρωματική ισορροπία και προσεκτική σύνθεση των διαφορετικών υλικών και όγκων, διαφορετικά η συσσώρευση μετατρέπεται εύκολα σε οπτική σύγχυση. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η καθοδήγηση ενός επαγγελματία μπορεί να βοηθήσει ώστε το αποτέλεσμα να παραμείνει εκφραστικό και όχι κιτς.
Στόχος δεν είναι η απογύμνωση του χώρου, αλλά η αποκατάσταση της αναλογίας. Όταν κάθε αντικείμενο έχει θέση και λόγο ύπαρξης, το παλιό αποκτά ξανά δύναμη και το σπίτι επανακτά την ταυτότητα και λειτουργικότητά του.
Tip
Επιλέξτε κάποια παλιά αντικείμενα διαφόρων μεγεθών, από τα πιο αγαπημένα σας ή με τη μεγαλύτερη συναισθηματική αξία, που βρίσκονται στον χώρο και αφαιρέστε προσωρινά όλα τα υπόλοιπα. Παρατηρήστε τι αλλάζει στην συνολική εικόνα, στο φως, στην άνεση. Αν η νέα εικόνα του χώρου σας ικανοποιεί περισσότερο τότε μάλλον αυτός ήταν «υπερφορτωμένος».
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
pinterest.soulouposeto
SHARE
soulouposeto
