Οι τελευταίες «αγραπνιές» στον Άγιο Σπυρίδωνα Βόνιτσας- Αφιέρωμα μνήμης στον Τσιπερίπο (Δημήτριο Φερεντίνο). Γράφει ο Στυλιανός Ντίνος

Ήταν μέσα Απριλίου του 1970,  και σε δύο  εβδομάδες θα είχαμε τη Λαμπρή. Στο Δημοτικό σχολείο οι Μπουχαλιώτες[1] ετοιμάζονταν για τις δικές τους αγραπνιές[2] πίσω από το ιερό των Αγίων Αποστόλων. Εμείς οι Παζαριώτες το μόνο που μας είχε μείνει από διηγήσεις παλαιοτέρων, ήταν για αγραπνιές και στην συνοικία του Παζαριού, πίσω από το ιερό του Αγίου Σπυρίδωνα. Πότε αυτό; Και αυτοί δεν θυμούνταν! Τόσο παλιά!...