Τα «Δύο Μαύρα Πουκάμισα» έκαναν την πρεμιέρα τους και η πρώτη εικόνα που μας άφησαν είναι μιας σειράς που έχει ξεκάθαρη αισθητική και διάθεση να αφηγηθεί την ιστορία της με διαφορετικό τρόπο, χωρίς όμως να καταφέρνει απόλυτα να ξεφύγει από γνώριμες τηλεοπτικές φόρμες.
Η σκηνοθεσία και η εικόνα είναι από τα στοιχεία που ξεχωρίζουν. Υπάρχει προσεγμένη κινηματογράφηση, ατμόσφαιρα και μια αισθητική που δείχνει ότι έχει δοθεί προσοχή στη συνολική εικόνα της παραγωγής. Η σειρά έχει ταυτότητα και αυτό λειτουργεί υπέρ της.
Στις ερμηνείες, το αποτέλεσμα είναι καλό. Ο Βασίλης Μπισμπίκης έχει έντονη παρουσία και καταφέρνει να δώσει στον ρόλο του χαρακτήρα και βάρος. Ο Αντώνης Μυριαγκός λειτουργεί επίσης θετικά, ενώ η Ελένη Γερασιμίδου είναι μια από τις παρουσίες που προσθέτουν ποιότητα στο καστ. Υπάρχουν, ωστόσο, και ερμηνείες που χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να βρουν τα πατήματά τους και να αποκτήσουν μεγαλύτερη φυσικότητα.
Εκεί που η σειρά παρουσιάζει τις μεγαλύτερες αδυναμίες της είναι στον ρυθμό. Το πρώτο επεισόδιο σε αρκετά σημεία κινείται πιο αργά από όσο θα χρειαζόταν, με αποτέλεσμα να υπάρχουν στιγμές που η αφήγηση χάνει την έντασή της. Δεν είναι απαραίτητα πρόβλημα για μια σειρά που θέλει να χτίσει χαρακτήρες, όμως χρειάζεται καλύτερη ισορροπία ανάμεσα στην ανάπτυξη της ιστορίας και στην εξέλιξη της πλοκής.
Και ενώ η παραγωγή έχει τη δική της αισθητική, η πρωτοτυπία της ιστορίας δεν βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο. Υπάρχουν ενδιαφέρουσες ιδέες και χαρακτήρες, αλλά η βασική δραματουργική συνταγή δεν μας δίνει ακόμη την αίσθηση ότι παρακολουθούμε κάτι πραγματικά καινούργιο.
Το σενάριο έχει δυνατότητες, όμως χρειάζεται μεγαλύτερη συνοχή και πιο δυνατές κορυφώσεις. Η πρεμιέρα αφήνει ερωτήματα για τη συνέχεια, αλλά δεν δημιουργεί σε κάθε σημείο την απαραίτητη αγωνία ώστε να θέλεις να δεις αμέσως το επόμενο επεισόδιο.
Συνολικά, τα «Δύο Μαύρα Πουκάμισα» είναι μια αξιοπρεπής πρώτη προσπάθεια, με δυνατή εικόνα, ατμόσφαιρα και ένα καστ που μπορεί να δώσει περισσότερα στην πορεία. Δεν είναι όμως μια πρεμιέρα χωρίς αδυναμίες. Ο ρυθμός, η πρωτοτυπία και ορισμένες σεναριακές επιλογές κρατούν το τελικό αποτέλεσμα σε ένα καλό, αλλά όχι εντυπωσιακό επίπεδο.
Η συνέχεια θα είναι καθοριστική για να φανεί αν η σειρά μπορεί να ανεβάσει ρυθμούς και να δικαιώσει τις δυνατότητες που δείχνει ότι έχει.
TVNEA.COM – ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ
Σενάριο: 6,5/10
Ερμηνείες: 7/10
Σκηνοθεσία & εικόνα: 8/10
Ρυθμός: 6/10
Ατμόσφαιρα: 8/10
Πρωτοτυπία: 5,5/10
ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 6,8/10
Πασχαλίδης Γιώργος
Πηγή: tvnea.com
