του Instagram και του Pinterest
Μετά από χρόνια που προσπαθούσαμε να κάνουμε τα σπίτια μας να μοιάζουν με τις φωτογραφίες του Pinterest και του Instagram, η νέα τάση είναι η ακριβώς ...αντίθετη.
Η αλλαγή δεν σημαίνει ότι η προσεγμένη διακόσμηση ή η αισθητική συνοχή χάνουν τη σημασία τους. Αυτό που φαίνεται να υποχωρεί είναι το υπερβολικά επιμελημένο interior: ο χώρος όπου όλα ταιριάζουν μοιάζει να σχεδιάστηκε πρωτίστως για να φωτογραφηθεί. Στη θέση του εμφανίζονται χώροι περισσότερο προσωπικοί, διαφορετικές επιρροές και στιλ συνυπάρχουν χωρίς να ακολουθούν την ίδια αισθητική συνταγή.
Πώς φτάσαμε στα «τέλεια» σπίτια
Το Instagram και το Pinterest έκαναν τη διακόσμηση πολύ πιο προσιτή ως πηγή ιδεών. Ταυτόχρονα όμως δημιούργησαν έναν τεράστιο μηχανισμό αναπαραγωγής εικόνων: ό,τι γίνεται δημοφιλές εμφανίζεται περισσότερο, αντιγράφεται, μετατρέπεται σε τάση και επιστρέφει στην οθόνη μας σε εκατοντάδες παραλλαγές. Παράλληλα, η αγορά προσαρμόστηκε γρήγορα σε αυτή την αισθητική, κάνοντας πολύ πιο εύκολο να βρίσκουμε και να αγοράζουμε όσα βλέπουμε στις εικόνες. Πρόσφατη ανάλυση του Architectural Digest, ενός από τα παλαιότερα και πιο γνωστά διεθνή περιοδικά για την αρχιτεκτονική και την εσωτερική διακόσμηση, επισημαίνει ότι όσο το design έγινε πιο εύκολο να αναζητηθεί, να αντιγραφεί και να αγοραστεί, τόσο ένα κατά τα άλλα καλό γούστο άρχισε να γίνεται κοινότυπο, οδηγώντας σε σπίτια σχεδόν πανομοιότυπα μεταξύ τους.
Ταυτόχρονα δημιουργήθηκε και ένα σχεδόν έτοιμο λεξιλόγιο αντικειμένων. «Καμπύλοι καναπέδες σε ουδέτερα χρώματα», «boucle πολυθρόνες», «μεγάλα κεραμικά βάζα με λίγα κλαδιά», «βιβλία πάνω στο τραπεζάκι», «αφηρημένα έργα», «γλυπτικά φωτιστικά». Μεμονωμένα δεν υπάρχει φυσικά τίποτα προβληματικό σε κανένα από αυτά. Όταν όμως τα ίδια στοιχεία επαναλαμβάνονται στους ίδιους περίπου συνδυασμούς, ο χώρος αποκτά αμέσως την αναγνωρίσιμη εικόνα του «σωστά» διακοσμημένου σπιτιού.
Στην αναπαραγωγή αυτής της αισθητικής έχουν συμβάλλει ασφαλώς και οι εικόνες που δημιουργούνται με ΑΙ, οι οποίες μπορούν να αποδίδουν εξαιρετικά πειστικά αυτούς τους ήδη οικείους συνδυασμούς. Το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται στο αν μια εικόνα είναι πραγματική ή τεχνητή, αλλά στο αποτέλεσμα: όσο περισσότερο ανακυκλώνεται ένας συγκεκριμένος κώδικας αισθητικής τελειότητας, τόσο περισσότερα διαφορετικά σπίτια καταλήγουν να μοιάζουν τόσο πολύ μεταξύ τους.
Η νέα κατεύθυνση δεν έχει ένα συγκεκριμένο ύφος. Αυτό είναι ίσως και το βασικό χαρακτηριστικό της. Στις τάσεις που διαμορφώνονται για το 2027 επανέρχονται όροι όπως collected, lived-in και layered: χώροι που δημιουργούν την αίσθηση ότι διαμορφώθηκαν σταδιακά αντί ότι όλα τα αντικείμενα αγοράστηκαν και τοποθετήθηκαν ταυτόχρονα. Παράλληλα υποχωρούν τα απόλυτα ομοιόμορφα σετ επίπλων και ενισχύεται η ανάμειξη διαφορετικών εποχών και σχεδίων. Η συνοχή παραμένει· η απόλυτη ομοιομορφία όχι.
Ένα παλιό τραπέζι συνδυάζεται με σύγχρονες καρέκλες, δύο πολυθρόνες δεν είναι υποχρεωτικά ίδιες, ένα κληρονομημένο έπιπλο μένει στο δωμάτιο χωρίς να χρειάζεται να «εκσυγχρονιστεί». Βιβλία, έργα τέχνης, κεραμικά, φωτογραφίες και αντικείμενα από ταξίδια αποκτούν ιδιαίτερη θέση επειδή ανήκουν στους ανθρώπους του σπιτιού και όχι επειδή χρειάζεται κάτι συγκεκριμένο για να συμπληρωθεί η σύνθεση ενός ραφιού. Η αυξημένη παρουσία vintage και μεταχειρισμένων επίπλων στις τάσεις που διαμορφώνονται και για το 2027 εντάσσεται στην ίδια λογική.
Προσωπικό δεν σημαίνει ακατάστατοΗ απομάκρυνση από την ..τελειότητα δεν σημαίνει ότι κάθε αντικείμενο που υπάρχει στο σπίτι πρέπει να βρίσκεται σε κοινή θέα, ούτε ότι όσο περισσότερα διαφορετικά στοιχεία συγκεντρώνονται τόσο πιο προσωπικός γίνεται ένας χώρος.
Χρώματα που επανεμφανίζονται σε διαφορετικά σημεία, συγγενικά υλικά, σωστές αναλογίες και αρκετός ελεύθερος χώρος είναι σταθερές που επιτρέπουν ακόμη και σε πολύ διαφορετικά αντικείμενα να λειτουργούν μαζί. Ένα ιδιαίτερο παλιό έπιπλο χρειάζεται λιγότερο ανταγωνισμό γύρω του, ενώ μια συλλογή αποκτά μεγαλύτερη παρουσία όταν συγκεντρώνεται σε ένα σημείο αντί να διασκορπίζεται σε ολόκληρο το δωμάτιο. Η λογική είναι περισσότερο «συνδυάζω» και λιγότερο «ταιριάζω».
Γι' αυτό και η νέα αισθητική δεν ταυτίζεται απαραίτητα με τον μαξιμαλισμό. Ακόμη και ένας λιτός χώρος μπορεί να δημιουργεί αυτή την αίσθηση, αν περιλαμβάνει λίγα αντικείμενα διαφορετικής προέλευσης αντί για μια απολύτως ομοιόμορφη σύνθεση.
Ένα σπίτι που δεν σχεδιάστηκε για το κάδροΊσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο αυτής της τάσης είναι ότι δεν απαιτεί να ξαναδιακοσμήσουμε το σπίτι. Στην πράξη προτείνει σχεδόν το αντίθετο: να μη θεωρούμε ότι ένα έπιπλο πρέπει να αντικατασταθεί επειδή δεν ταιριάζει πλέον με το κυρίαρχο στιλ, να χρησιμοποιούμε όσα ήδη έχουμε και εξακολουθούμε να αγαπάμε και να προσθέτουμε καινούργια πράγματα χωρίς να χρειάζεται κάθε αγορά να υπηρετεί μια ολοκληρωμένη «εικόνα».
Το σπίτι δεν χρειάζεται να δείχνει ηθελημένα ατελές. Χρειάζεται απλώς να επιτρέπεται να αλλάζει με τον χρόνο και να αφήνει περισσότερο χώρο στο προσωπικό γούστο και στις επιλογές των ανθρώπων που ζουν σε αυτό, χωρίς κάθε αντικείμενο να πρέπει να ακολουθεί τον ίδιο διακοσμητικό ...μπούσουλα.
Γιατί υπάρχει βέβαια και η μικρή παγίδα: αν αρχίσουμε όλοι να αντιγράφουμε το «ατελές, προσωπικό σπίτι», πολύ σύντομα θα έχουμε δημιουργήσει απλώς ...το επόμενο τέλειο σπίτι του Instagram :)
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
pinterest.com/soulouposeto
Διαβάστε επίσης:
Greek Chic: Η ελληνική αισθητική επιστρέφει στη διεθνή διακόσμηση
SHARE
soulouposeto
