ΝΕΑ VIDEO NEA PHOTO NEA

 | 

«Τέμπη — 57 Ζωές, Μία Μνήμη, Μία Απαίτηση για Δικαιοσύνη»

Υπάρχουν στιγμές που ο χρόνος σταματά.

Στιγμές που μια χώρα ολόκληρη σωπαίνει, όχι γιατί δεν έχει τι να πει, αλλά γιατί καμία λέξη δεν είναι αρκετή.

Η νύχτα της 28ης Φεβρουαρίου 2023 στα Τέμπη δεν ήταν απλώς ένα δυστύχημα· ήταν έγκλημα, ήταν μια πληγή που χαράχτηκε βαθιά στη συλλογική μνήμη της Ελλάδας. Ήταν μια στιγμή όπου τα όνειρα συγκρούστηκαν με την αδιαφορία, τα σχέδια με την πραγματικότητα, και η ζωή με την απώλεια.

Πενήντα επτά άνθρωποι.

Πενήντα επτά ιστορίες.

Πενήντα επτά οικογένειες που περίμεναν ένα τηλεφώνημα άφιξης και έλαβαν σιωπή.

Οι περισσότεροι ήταν νέοι — παιδιά που γύριζαν στα σπίτια τους, φοιτητές που κουβαλούσαν βιβλία και ελπίδες, εργαζόμενοι που απλώς έκαναν το ταξίδι της καθημερινότητας. Άνθρωποι που δεν έφυγαν από επιλογή, αλλά από ένα λάθος που δεν έπρεπε ποτέ να συμβεί.

Δεν είναι αριθμός. Είναι ονόματα. Είναι ζωές.

Σήμερα, τους θυμόμαστε έναν έναν.

Οι 57 άνθρωποι που χάθηκαν στα Τέμπη

1. Παναγιώτης Μπουρνάζης — 14 ετών

2. Αναστασία Παπαγγελή — 18 ετών

3. Θωμαή (Θώμη) Πλακιά — 19 ετών

4. Χρυσή (Χρύσα) Πλακιά — 19 ετών

5. Αναστασία Πλακιά — 19 ετών

6. Αναστάσιος Κουτσόπουλος — 21 ετών

7. Μαρία-Θωμαή (Μάρθη) Ψαροπούλου — 19 ετών

8. Φραντσέσκα Μπέζα — 20 ετών

9. Γεώργιος Παπάζογλου — 22 ετών

10. Ελένη Τσίντζα — 20 ετών

11. Ιορδάνης Αδαμάκης — 22 ετών

12. Κλαούντια-Αλεξάνδρα Λάτα — 20 ετών

13. Αφροδίτη Τσιωμά — 22 ετών

14. Αγάπη Τσακλίδου — 22 ετών

15. Ιφιγένεια Μήτσκα — 22 ετών

16. Άγγελος Τηλκερίδης — 23 ετών

17. Ντένις Ρούτσι — 22 ετών

18. Κυπριανός Παπαϊωάννου — 23 ετών

19. Νικήτας Καραθεοδώρου — 23 ετών

20. Αναστασία Αδαμίδη — 24 ετών

21. Καλλιόπη (Κέλλυ) Πορφυρίδου — 23 ετών

22. Δήμητρα-Ευαγγελία Καπετάνιου — 24 ετών

23. Ελισάβετ Χατζηβασιλείου — 26 ετών

24. Δημήτριος Ασλανίδης — 26 ετών

25. Νικόλαος Ναλμπάντης — 29 ετών

26. Σωτήριος Καραγεωργίου — 27 ετών

27. Ελπίδα Χούπα — 28 ετών

28. Ιωάννης Καρασάββας — 27 ετών

29. Δημήτριος Οικού — 28 ετών

30. Παναγιώτης Χατζηχαραλάμπους — 29 ετών

31. Σοφία-Ειρήνη Ταχμαζίδου — 31 ετών

32. Δημήτριος Μασσαλής — 29 ετών

33. Βάιος Βλάχος — 34 ετών

34. Αθηνά Κατσάρα — 34 ετών

35. Mia Mohammad Edris — 33 ετών

36. Σπυρίδων Βούλγαρης — 34 ετών

37. Culea Ionel — 34 ετών

38. Έλενα Δουρμίκα — 35 ετών

39. Βάια Μπλέκα-Καρακώστα — 42 ετών

40. Ιωάννης Βουτσινάς — 49 ετών

41. Ανδρέας Παυλίδης — 48 ετών

42. Μαρία Μουρτζάκη — 51 ετών

43. Βασίλειος-Κυριάκος Κώττας — 50 ετών

44. Βαγγέλης Μπουρνάζης — 53 ετών

45. Βασιλική Χλωρού — 54 ετών

46. Μαρία Εγούτ — 55 ετών

47. Ιωάννης Τζοβάρας — 55 ετών

48. Χρυσή Κουκαριώτου — 55 ετών

49. Μαρία Μιάρη — 56 ετών

50. Γεώργιος Φωτόπουλος — 57 ετών

51. Γεώργιος Κουτσούμπας — 58 ετών

52. Bozo Pavlini — 61 ετών

53. Ιωάννης Καριώτης — 63 ετών

54. Ευαγγελία Ντος Σάντος Σίλβα – Κουκαριώτη — 63 ετών

55. Γεώργιος Κυριακίδης — 66 ετών

56. Ibrahim Masri — 42 ετών

57. Εριέττα Μόλχο — 22 ετών

Δεν τους θυμόμαστε μόνο για το τέλος τους, αλλά για όσα ήταν πριν από αυτό.

Για τα γέλια τους. Για τα όνειρα που δεν πρόλαβαν να πραγματοποιηθούν. Για τα σχέδια που έμειναν μισά πάνω σε τετράδια, κινητά τηλέφωνα και συζητήσεις που δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ.

Η μνήμη τους δεν ζητά μόνο δάκρυα. 

Ζητά ευθύνη.

Ζητά αλήθεια. 

Ζητά δικαιοσύνη.

Οι οικογένειες των θυμάτων συνεχίζουν να σηκώνουν ένα βάρος αβάσταχτο, αναζητώντας απαντήσεις. Αναζητώντας δικαιοσύνη για τα παιδιά, τους γονείς, τους φίλους που χάθηκαν τόσο άδικα. Μαζί τους, όμως, αναζητά δικαιοσύνη και ολόκληρη η Ελλάδα. Γιατί αυτό που συνέβη δεν αφορά μόνο όσους επέβαιναν στο τρένο — αφορά κάθε άνθρωπο που εμπιστεύεται τη ζωή του στην καθημερινότητα ενός κράτους που οφείλει να προστατεύει.

Η δικαιοσύνη δεν είναι εκδίκηση.

Είναι μνήμη που γίνεται πράξη.

Είναι η υπόσχεση πως καμία ανθρώπινη ζωή δεν θα χαθεί ξανά από αμέλεια, αδιαφορία ή λάθη που μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί.

Για να μην ξανασυμβεί.

Για να μην υπάρξουν άλλες άδειες θέσεις σε τραπέζια.

Για να μην περιμένει ποτέ ξανά μια μάνα ένα παιδί που δεν θα επιστρέψει.

Η μνήμη τους γίνεται φωνή.

Η φωνή γίνεται απαίτηση.

Και η απαίτηση είναι μία: Δικαιοσύνη.

Για τους 57 που δεν έφτασαν ποτέ.

Για τις οικογένειες που συνεχίζουν να παλεύουν.

Για μια κοινωνία που δεν θέλει να ξεχάσει.

Όσο τους θυμόμαστε, είναι παρόντες.

Όσο ζητάμε δικαιοσύνη, τους τιμούμε πραγματικά.

Αιωνία τους η μνήμη.

Δεν τους ξεχνάμε.

Πασχαλίδης Γιώργος 

Πηγή: tvnea.com