ΝΕΑ VIDEO NEA PHOTO NEA

 | 

Ιδιωτικά σχολεία: “Βροχή” οι απολύσεις έμπειρων εκπαιδευτικών

ΝΙΚΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

Ένα ακόμη καλοκαίρι μαζικών απολύσεων από ιδιωτικά σχολεία βρίσκεται σε εξέλιξη, κάτι που φέρνει σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση τους εκπαιδευτικούς.

Είναι γεγονός ότι όπως συνέβη και πέρυσι έτσι και εφέτος, αρκετά ιδιωτικά σχολεία, εκ των οποίων κάποια πολύ γνωστά προβαίνουν σε απολύσεις εκπαιδευτικών (αλλά και διοικητικών υπαλλήλων) οι οποίοι καλούνται να αποχωρήσουν σε σχετικά προχωρημένη ηλικία και μετά από τουλάχιστον 20 χρόνια δουλειάς με ότι αυτό συνεπάγεται για την προοπτική τους στο επάγγελμα από εδώ και στο εξής.

Υπολογίζεται ότι μόνο σε σχολεία της Αθήνας ο αριθμός των απολυμένων εκπαιδευτικών για φέτος προσεγγίζει τους 100, νούμερο που είναι τεράστιο.

Την ίδια ώρα, σύμφωνα με συνδικαλιστικές πηγές, οι απολύσεις έχουν φτάσει από το 2020 τις 3000 σε σύνολο 11000 εκπαιδευτικών. Πρακτικά δηλαδή έχει απολυθεί το 30% των ιδιωτικών εκπαιδευτικών της χώρας.

Σε πασίγνωστο σχολείο οι απολύσεις το 2025 και το 2025 έχουν ξεπεράσει τις 20 ενώ κατά άλλες πηγές είναι περισσότερες. Κατά κανόνα απολύονται ιδιαίτερα έμπειροι, με πλούσια βιογραφικά, εκπαιδευτικοί και προσλαμβάνονται στη θέση τους νεότεροι που στοιχίζουν, φυσικά, λιγότερο.

Ο νόμος-λαιμητόμος

Πέρα από κάθε αμφιβολία, και όπως έχει τονίσει και στο παρελθόν το NEWS 24/7 τα ιδιωτικά σχολεία κάνουν χρήση του ν 4713/2020 που ψηφίστηκε επί Υπουργίας της Νίκης Κεραμέως (εν μέσω πανδημίας).

Με τον εν λόγω νόμο, καταργήθηκε η υποχρέωση ειδικής αιτιολόγησης της απόλυσης προς τη Διοίκηση. Δεν απαιτείται πλέον προηγούμενη κρίση ή έγκριση από τη Διεύθυνση Εκπαίδευσης για το αν συντρέχει σπουδαίος λόγος απόλυσης.

Κατά συνέπεια, οι Διευθύνσεις Εκπαίδευσης ασκούν κυρίως έλεγχο της νομιμότητας των δικαιολογητικών και καταχωρίζουν την πράξη, χωρίς να αξιολογούν την ουσία της απόλυσης.

Πριν από τον Ν. 4713/2020, οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί απολάμβαναν ένα ιδιαίτερο καθεστώς προστασίας λόγω του δημόσιου χαρακτήρα της εκπαιδευτικής λειτουργίας.

Η απόλυση δεν αντιμετωπιζόταν ως μια απλή ιδιωτική εργασιακή διαφορά, αλλά υπόκειτο σε αυξημένο διοικητικό έλεγχο, με δυνατότητα εξέτασης των λόγων της απόλυσης από τις εκπαιδευτικές αρχές.

Ετσι οι εκπαιδευτικοί αντιμετωπίζονται όπως και οι υπόλοιποι ιδιωτικοί υπάλληλοι παρά το ιδιαίτερο χαρακτήρα της λειτουργίας της εκπαίδευσης στην κοινωνία. Μ’ αυτόν τον τρόπο προέκυψαν τα φαινόμενα μαζικών απολύσεων τα οποία εντείνονται κάθε χρόνο και περισσότερο.

και το σχολιο του Κωστη Παπαιωαννου για το αρθρο

Αντίφωνο Κωστής Παπαϊωάννου

Κάθε πράγμα στον καιρό του. Το καλοκαίρι είναι εποχή για μπάνια, παγωτά και απολύσεις ιδιωτικών εκπαιδευτικών.

Μια προσωπική νότα: έχω ζήσει κοινοποίηση απόλυσης Ιούλιο μήνα με θυροκόλληση από δικαστικό κλητήρα. Ακόμα κι όταν έρχεται σαν χρονικό προαναγγελθέντος θανάτου "διότι δεν συνεμορφώθη προς τας υποδείξεις", η στιγμή έχει βάρος που δύσκολα περιγράφεται. Το ίδιο και η φοβισμένη εκκωφαντική σιγή των συναδέλφων και ο φόβος για το μελλον.

Κι ας ήταν τότε, πριν πολλά χρόνια, εποχές πιο εύκολες με περισσότερες εναλλακτικές. Κι ας υπήρχε μέσα μου και ανακούφιση που έφευγα από το συγκεκριμένο "ίδρυμα". Η απόλυση είναι απολυση. Νιώθω λοιπόν τι σημαίνει η απόλυση μιας καθηγήτριας ή ενός δασκάλου μετά από πολλά χρόνια δουλειάς, ακόμα και 20 ή 25.

Σε σχολεία της Αθήνας οι απολύσεις φέτος υπολογίζονται 100. Το Κολλέγιο Αθηνών μόνο πέρσι και φέτος απέλυσε πάνω απο 20. Έτσι κάνουν τα ιδρύματα της αριστείας: εκκαθαρίσεις καί εκποίηση φθαρμένων υλικών. "Το αφεντικό τρελάθηκε".

Φεύγουν από τα σχολεία άνθρωποι συχνότατα έμπειροι και ακαδημαϊκά άρτιοι για να προσληφθούν νέοι, φτηνοί, πιο "εύκαμπτοι εργασιακά". Έβγαλε βρώμα η ιστορία ότι ξοφλήσαμε, είμαστε λέει το παρατράγουδο στα ωραία άσματα.

Όλα αναμενόμενα. Εκεί στόχευε ο Ν. 4713/2020 της Κεραμέως εν μέσω πανδημίας. Τα σχολεία δεν υποχρεώνονται πια να αιτιολογούν την απόλυση, οι Διευθύνσεις Εκπαίδευσης δεν εκφέρουν άποψη αν συντρέχει σπουδαίος λόγος απόλυσης.

Ένα κράτος που αποσύρεται και αφήνει όλο το γήπεδο ελεύθερο στα funds και σε νεόκοπους -συχνά αγράμματους και λιμασμένους- σχολάρχες. Εξάλλου, περιμέναμε το σημερινό "επιτελικό" κράτος να διαφυλάξει τον δημόσιο χαρακτήρα της εκπαιδευτικής λειτουργίας;

Όλα αναμενόμενα. Και δυστυχώς και η σιωπή των περισσότερων γονέων που στέλνουν τα παιδιά τους σε αυτά τα σχολεία. Μαθαίνουν ότι καλοκαιριάτικα διώχνουν τους καθηγητές που έκαναν μάθημα στο παιδί τους κι απλώς αλλάζουν πλευρό.

Γνησίως αφελείς, ανυποψίαστοι οπαδοί της αριστείας και του κοινωνικού αυτοματισμού. Νομίζουν πως ο CEO και η φίρμα του ιδρύματος θα κάνουν μάθημα στον γόνο τους. Νομίζουν οι χαζοί αυτοί γονείς πως είναι καλύτεροι δάσκαλοι οι φοβισμένοι και οι πειθαρχημένοι. Οι λάτρεις της εκπαιδευτικής οσφυοκαμψίας.

Ανίκητη η ανθρώπινη βλακεία. Πάτερ, άφες αυτοίς, ου γάρ οίδασι τί ποιούσι.
tinanantsou.blogspot.gr