Πρόκειται για μια φράση που αποτελεί άμεση συνέπεια της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας του Αϊνστάιν και αφορά την διαστολή του χρόνου που οφείλεται στην βαρύτητα. Ο χρόνος «ρέει» με διαφορετικό ρυθμό ανάλογα με τη βαρύτητα. Όσο πιο κοντά βρισκόμαστε σε μια μεγάλη μάζα π.χ. στην επιφάνεια της Γης, τόσο ισχυρότερη είναι η βαρυτική έλξη και τόσο πιο αργά κυλάει ο χρόνος για μας. Επειδή τα πόδια μας βρίσκονται πιο κοντά στην επιφάνεια της Γης σε σχέση με το κεφάλι μας, ο χρόνος στα πόδια κυλάει απειροελάχιστα πιο αργά
Αυτό είναι ένα θέμα από την συνέντευξη του Carlo Rovelli στον Brian Keating (youtube.com@DrBrianKeating). Όμως, εκεί συζητούνται πολλά περισσότερα όπως:
● «Ποιός οργανώνει» τα πράγματα που αφήνονται στην τύχη τους και αποκτούν τάξη; Ο Rovelli κάνει αυτή την ρητορική ερώτηση για να δείξει ότι η φύση δεν «απεχθάνεται» την τάξη. Αλλά, αντιθέτως, η αυθόρμητη αυτοοργάνωση συμβαίνει διαρκώς, χωρίς να έρχεται σε αντίθεση με την αύξηση της εντροπίας. Αυτό που εμείς θεωρούμε ως «τάξη» εξαρτάται από τον ορισμό που επιλέγουμε και από την δική μας οπτική γωνία. Ο δεύτερος νόμος της θερμοδυναμικής δεν παραβιάζεται ποτέ: η συνολική εντροπία του σύμπαντος δεν μειώνεται. Όμως, μέσα σ’ αυτή την εξέλιξη δημιουργούνται αυθόρμητα νησίδες τάξης.
● Γιατί η χαμηλή εντροπία ίσως αφορά εμάς και όχι το σύμπαν; Ο Rovelli προτείνει ότι το σύμπαν ίσως δεν έχει καμία εγγενή «αρχική τάξη». Μέσα από τα δικά μας μάτια και τις δικές μας συγκεκριμένες μακροσκοπικές μεταβλητές, η αρχική κατάσταση του σύμπαντος τυχαίνει να φαίνεται εξαιρετικά ειδική και τακτοποιημένη. Η εξέλιξη του σύμπαντος από την τάξη στο χάος ίσως είναι μια ψευδαίσθηση της δικής μας προοπτικής.
● Μπορείς να βρίσκεσαι σε δύο πόλεις ταυτόχρονα, όχι όμως από την δική σου οπτική γωνία. Αυτή είναι η ουσία της Σχεσιακής Κβαντομηχανικής που προσπαθεί να εξηγήσει ο Rovelli. Σύμφωνα με τη θεωρία του, οι ιδιότητες των πραγμάτων δεν είναι απόλυτες, αλλά υπάρχουν μόνο σε σχέση με κάτι άλλο. Όταν ο Rovelli λέει ότι μπορείς να βρίσκεσαι σε υπέρθεση, και στο Λος Άντζελες και στο Σαν Φρανσίσκο ταυτόχρονα, εννοεί ότι αυτό ισχύει μόνο για έναν εξωτερικό παρατηρητή που δεν έχει αλληλεπιδράσει μαζί σου. Όμως, ό ίδιος ο εαυτός σου δεν βιώνει ποτέ αυτή την υπέρθεση.
● Γιατί το να φαντάζεσαι «ότι για να είσαι ελεύθερος πρέπει να παραβιάζεις τους νόμους της φύσης» είναι ανόητο. Δεν χρειαζόμαστε να παραβούμε τους κανόνες του σύμπαντος για να είμαστε ελεύθεροι, αφού η ελευθερία μας είναι ένα υπέροχο, εξαιρετικά πολύπλοκο αποτέλεσμα αυτών ακριβώς των κανόνων.
… επιπλέον αναλύονται κι άλλα θέματα σχετικά με:
● την ανακάλυψη της σχετικότητας της κίνησης και των συστημάτων αναφοράς από τον Γαλιλαίο και της σχετικότητας του χρόνου από τον Αϊνστάιν,
● την λανθασμένη ερμηνεία του Γαλιλάιου για τις παλίρροιες,
● την απορριφθείσα δημοσίευση του Αϊνστάιν που αμφισβητούσε τα βαρυτικά κύματα,
● το γιατί ο ορισμός «χρόνος είναι ό,τι μετράει ένα ρολόι» είναι μια κενή ταυτολογία, αφού για να ορίσεις ένα «ρολόι» πρέπει πρώτα να ξέρεις τι ακριβώς μετράει.
● το γεγονός ότι τίποτα δεν καταγράφεται χωρίς να χαθεί κάτι άλλο, αφού η μέτρηση ακόμη και στην κλασική φυσική απαιτεί πάντα μη αναστρέψιμες φυσικές διεργασίες και διάχυση ενέργειας
● το ότι ζήτησε από τον Claude να κάνει μια εργασία που ο διδακτορικός του φοιτητής δεν κατάφερε να ολοκληρώσει μέσα σε έναν μήνα και ο Claude την ολοκλήρωσε σε μισή ώρα.
● το πως η κβαντική βαρύτητα βρόχων θα μπορούσε να εξηγήσει την σκοτεινή ύλη
● και ότι αν διέθετε 10 χρόνια και απεριόριστη χρηματοδότηση θα κατασκεύαζε σε ένα μεγάλο δωμάτιο έναν ανιχνευτή σωματιδίων σκοτεινής ύλης με επαφές Josephson.
Πηγή: https://physicsgg.me/
Παρακολουθείστε ολόκληρη την συνέντευξη στο βίντεο που ακολουθεί:
Κοινοποιήστε:
tinanantsou.blogspot.gr
